11 oktober: Havana
Ik verbleef in hotel Deauville en ik had uitzicht op zee. Het hotel is gevestigd aan de Malecon, de grote boulevard van Havana.  Na het ontbijtbuffet besloot ik om de 2 stadwandelingen die in de Lonely Planet guide stonden te gaan maken.

Havana is door Unesco uitgeroepen tot cultuureel erfgoed van de mensheid. er wordt vollop gewerkt aan de restauratie van kerken en paleizen. De oude binnenstad van Havana - de vieja- is grotendeels gerestaureerd maar er moet nog ook nog veel gebeuren. Ik denk dat het er over 10 jaar veel beter uitziet.

Op de straat ontmoette ik veel hustlers die bijvoorbeeld de sigarenfabriek of de Buena Vista Social Club wilde laten zien. Je bent steevast hun vriend en ze kennen natuurlijk allemaal mensen uit Amsterdam of hebben er zelf gewoond! Ra ra hoe kan dat want de gemiddelde Cubaan mag echt het land niet uit. Eentje had zelfs in Tiel gewoond en kende Flipje :-) Meestal begonnen ze met een zin als: ' welcome to Cuba my friend, Cuba is very save, 11 mln people of which 5 mln policeofficers. No maffia overhere'. En daarna de onvermijdelijke vragen ' where are you from' en 'what's your name'. In het begin nog netjes geantwoord dat ik Bart van Ollanda was maar al snel overgeschakeld op de antwoorden: ' I am from Cuba and my name is Fidel." 99% verdwijnt dan snel :-)
Door de wandelingen kreeg ik een goed beeld van Havana. Gepauzeerd heb ik in Bar Franco, daar wat gegeten en mijn eerste mogito gedrinken.  Een mix van rum, ijs, suiker en gekneusde mintblaadjes. Erg verfrissend.

'S avonds op het terras de muzikant Roberto ontmoet. Samen wat mogito's gedronken en hij nodigde mij uit om het concert van zijn band bij te wonen. Hij mocht wat vrienden meenemen. Dat sloeg ik natuurlijk niet af. Het was een geweldige band die Cubaanse muziek afwisselde met reggea.

Na afloop nog een afzakkertje genomen in het huis van een vriend van Roberto. Toen ik daar naar het toilet moest bleek er op het toilet een varken vetgemest te worden.  Plassen naast een knorrend varken dat is weer eens wat anders. Geloof je het niet, ik heb er nog een foto van gemaakt. Kijk maar bij de foto's.

12 oktober: Havana - Soroa
Een rit van circa 105 km. De route is in het begin vlak en gaat daarna over in heuvelachtig terrein.  Er is weinig tot geen verkeer. Het landschap is leeg met af en toe een paar boerderijen en kleine dorpjes. De laatste 20 km ging door een natuurpark en was flink klimmen geblazen. Volgens de bewaker van het park was het hotel in Soroa volgeboekt en waren er verder geen overnachtingsmogelijkheden. Hij verwees me naar een casa particalur (de Cubaanse variant van Zimmer frei) die 6 km terug lag. Volgens de Lonely Planet gids en het routeboekje van Vlieg & Fiets waren er echter wel diverse overnachtingsmogelijkheden. Dus toch maar de gok genomen en doorgereden. Ik telde 5 casa's in Soroa. Hoezo geen overnachtingsmogelijkheden?
Ik heb overnacht in een eenvoudige casa particular. De prijs bedroeg 33 US Dollar incl. diner en ontbijt. Na de fietstocht lekker in een schommelstoel op de veranda gezeten en gekeken naar de kippen en een knorrend varken in de tuin. Ik voelde me net een rijke plantagehouder. 's Avonds vroeg naar bed gegaan.

13 oktober: Soroa - San Diego de Los Banos.
's Morgens vroeg wakker geworden door een kraaiende haan. Na een overvloedig ontbijt op weg naar San Diego de Los Banos, een rit van circa 55 km. De rit was vrij vlak en soms licht glooiend en voer voornamelijk door kleinde dorpjes. Een klein gedeelte van de rit ging over de autopista, zeg maar de snelweg. Een echter ervaring om hier op te fietsen (als een autoloze zondag in Nederland). In San Diego de Los Banos fietste meteen een man met mij mee en wees me de weg naar Casa Juilo. Het hotel was vol beweerde hij. Ik geloofde hem meteen natuurlijk. Casa Juilo (casa Juilo Gil Marquez, call 29, no. 4009, bord motel, rent room, Juilo & Cary) was de moeite waard. Een paar appartementjes op een rij, met een zitje buiten met tuin. De eigenaren zijn aardige behulpzame mensen.

In het stadspark kwam ik Pilo tegen. Hij sprak perfect engels, maar hij was dan ook engels leraar op de plaatselijke middelbare school.

De hele middag met Pilo Cuba Libre's (cola met rum) en Mogito's gedronken. Gesproken over Cuba maar vooral Nederland. Pilo had veel over Nederland en andere landen gelezen. En met veel enthousiasme vertelde hij over de deltawerken, ingenieur Lely, Amsterdam etc. Hij was de trotse eigenaar van een echte raleigh fiets met 3 versnellingen (Sturmy archer). Hij zou graag na afloop van mijn fietsreis mijn wielerhandschoentjes willen hebben. Voor de winter beweerde hij :-)

Met Pilo ook nog op bezoek geweest bij Pedro. Pedro was een specialist in het maken van sigaren. Daarna afscheid van Pilo genomen en afgesproken dat ik op 17 oktober bij hem kon overnachten. Hij zou me oppikken in het park van San Diego de Los Banos.  Hijzelf woonde 13 km van San Diego de Los Banos.

's avonds nog een paar pure rum gedronken in de plaatselijke cafetaria. Dat viel tegen na al die cuba libra's of zou het toch aan de kwaliteit rum liggen? Toen de eigenaar hoorde dat ik uit Nederland kwam begon hij meteen over volleybal. Een sport waar ik nou de balle verstand van heb.

14 oktober: San Diego de Los Banos - Vinales
Vandaag een etappe van circa 75 km. Langs de route veel tabaksschuren en sinaasappelplantages. Op het einde een stevige maar mooie klim.
Vinales is een leuk, gezellig maar ook een toeristisch dorpje. Ik kwam er het halve vliegtuig weer tegen (o.a een groep Nederlandse wandelaars die naast mij in het vliegtuig zaten). Via mij casa Juilo terechtgekomen in casa Geo. (calle salvador Cisneros, nr. 182. Ook weer aardige mensen maar vooral een zeer goede kokkin die overvloedig kookte. Ik heb de gehele vakantie niet meer beter gegeten. 's middags ansichtkaarten geschreven, het schijnt 6 weken te duren voordat deze arriveren! Verder via mijn casa een gids geregeld voor een wandeling door het nabijgelegen natuurgebied. 

15 oktober: Vinales
Vanochtend met gids Luis aan de wandel gegaan en o.a. een bergtop beklommen. Een pittige en niet ongevaarlijke klim maar zeker de moeite waard. Buena vista! Luis is een kenner van medicinale planten en kon daar uitvoerig over vertellen. Een soort Klazien uit Zalk dus. Tijdens de wandeling een tabaksschuur bekeken en een tweetal boerderijtjes bezocht. Bij de één sigaren (vers gemaakt) ontvangen en bij de andere verse kokosmelk gedronken.
's Middags zou ik met Luis gaan paardrijden door de vallei maar die is door fikse regenbuien niet door kunnen gaan. Toen maar even de mail bekeken, 28 kb per sec! dat schiet lekker op. Zeker als ook nog de stroom uitvalt.

Na weer een overvloedig diner de plaatselijke bar bezocht. Daar ontmoette ik weer mensen (Ed, Miguel en Mike?), die bij mij in het vliegtuig gezeten hadden. Ze kwamen van Kinderdijk. De hele avond weer Cuba Libra's gedronken.

16 oktober: Vinales
Vandaag 3 uur paard gereden door de vallei. Perfecte vergezichten! De gids vond mij een voortreffelijk ruiter. Hij kon niet geloven dat het mijn eerste rit te paard was :-) Slijmbal. Een fietszadel past mij tocht beter. Wel stijve benen naar afloop.

's Avonds weer de plaatselijke bar bezocht maar niet zolang deze keer want de volgende dag zou ik terugrijden naar San Diego de Los Banos want ik had een afspraak met Pilo.

17 oktober: Vinales - San Diego de Los Banos
Ik had besloten om via een andere route (via La Palma) naar San Diego te rijden. Het was een pittige rit, niet zozeer door de afstand (85 km) maar wel door de steile hellingen en het slechte wegdek (veel kuilen en gravel). De rit ging door een landelijk en soms ook bosachtig gebied.
In San Diego gewacht op Pilo maar die kwam niet opdagen. Toen maar weer overnacht in Casa Juilo. Die waren verrast om mij weer te zien. Ik had deze keer Belgische buren en met zijn drieen gedineerd bij Julio.

's avonds de plaatselijke bar (cafetaria La ceiba) weer opgezocht. Ik wist dat hij alleen maar pure rum had dus zelf maar de cola meegenomen. Die avond 3 vrienden gemaakt: William Alvarez Pita (de catinero oftewel de barman), Juan en Julio. De hele avond gebabbeld en ondanks dat zij geen Engels en ik nauwelijk Spaans spreek! Het woordenboekje wat ik bij me had was wel een grote hulp.

Terug naar de Casa. Juilo de eigenaar bleek al het hek op slot gedaan te hebben. Die dacht zeker dat de fietser al vroeg in bed zou liggen. Niet dus! Zelfs na herhaaldelijk aanbellen werd er niet opengedaan. Toen maar over de muur geklommen. Dat viel niet mee na al die Cuba Libre's.

18 oktober: San Diego de Los Banos - Bahia Honda.
Juilo, de eigenaar van de Casa, klopte mij vaderlijk op mijn schouders toen ik hem mijn route vertelde. Ik begreep zijn Spaans niet helemaal maar het zou een zware dag voor mij worden, en dat werd het ook. De route was in totaal slechts 70 km. De eerste 40 km gingen voortreffelijk, ondanks de lichte tegenwind. De bergen waren echter al bedekt met een dik wolkendek. Het zou toch niet al zo vroeg gaan regenen? Nee dat gebeurde niet, integendeel de zon begon hard te branden. De eerste 11 km bergop was zwaar! Regelmatig moest ik van de fiets voor een adempauze. De omgeving was wel mooi. Na de eerste 11 km werd het klimmen gemakkelijker en daalde ik langzaam maar zeker af naar de kust. De frisse zeewind in mijn gezicht.  Op het dorpsplein van Bahia Honda kwam ik een dame tegen die vroeg waar ik naar op zoek was. Ik liet haar het adres van een casa (Vivi Pandiello Y Papito, calle 32, no. 1920) zien. Zij bleek de eigenaresse te zijn. Kwam dat weer even goed uit. We fietsten samen naar haar casa. Gemak dient de mens. Bahia Honda is een levendige stad met veel winkeltjes. Na mijn fietstocht dan ook lekker door het stadje gekuiert.

19 oktober: Bahia Honda - Playa el Salado.
De weg naar Playa El Salado begon pittig met 'limburgse heuvels', daarna werd de weg steeds vlakker. Het hotel in het dorpje was gesloten, jammer want die lag aan het strand. Playa el Salado is maar een klein armoedig gehuchtje maar zou toch 2 casa's hebben. Mijn casa (Adel en Raquel) zag er goed uit. Waarschijnlijk de rijke man van het dorp. Warm en koud water, tv (de eerste keer!), koelkast, airco en fan. Wat een luxe, in mijn hotel in Havana moest ik het met minder doen. Zelfs een wc-bril was aanwezig. Volgens mij hebben ze in Cuba een chronisch gebrek aan wc-brillen want die had ik al niet meer gezien sinds Havana.

's Middags op de playa gezeten en gekeken naar de vissers en recreanten. Verder wat gebabbeld met een local. Hij wist dat ik met de fiets was. Zal zich wel al rondgesproken hebben in het dorp.

's Avonds lekker gegeten (frieten, vis, komkommer en natuurlijk de onvermijdelijke rijst met zwarte bonen) met een espresso na.

20 oktober: Playa el Salado - Havana
Een korte vlakke rit van circa 30 km. Het liep dan ook voorspoedig. Na het inchecken in hotel Deauville wat gewandeld over de Malecon en door de mooie laan naar het Capitol. Mooie huizen en gevels maar ze kunnen wel een verfje gebruiken. Hier en daar wordt er op de Malecon goed opgeknapt.
's Avonds op de Malecon gezeten en Roberto, de muzikant, weer ontmoet. De hele avond met zijn vrienden (Yaima, Jorge en Vladimir) op het terras gezeten.

21 oktober: Havana - Amsterdam
Afscheid genomen van Roberto, Yaima, Jorge en Vladimir. Om 13:00 uur zou Havanatur mij naar het vliegveld brengen. Ze waren perfect op tijd en hadden een extra vervoer geregeld zodat ook mijn fiets mee kon. Tijdens het inchecken bleek dat mijn fiets weer niet vermeld stond in de computer. Maar ik hoefde deze keer niets bij te betalen. De fiets moest ik brengen naar een afdeling voor speciale baggage. Daar werkte de lift echter niet. Hoe komt de fiets nu naar beneden? Voor mij was dat simpel, we gaan gewoon met de trap, maar voor de Cubaan die mij assisteerde was dit niet zo eenvoudig. Na herhaaldelijk aandringen mijnerzijds ging hij op zoek naar een oplossing. Dit kwam volgens mij vooral omdat ik zijn naam (stond op een pasje wat hij op zijn borst gespeld had) ging opschrijven. We gingen naar een andere lift. Die werkte echter ook niet!. De hulp van 2 dames werd ingeroepen en zij begonnen druk te praten door hun mobilifoon. Ok ik kon één van de dames volgen en we bleken weer terug te lopen naar de eerste lift. Die werkte plotseling wel weer. Al met al kostte dit weer minstens 45 minuten. Op het vliegveld nog een cubanito (tabasco, tomatensap, rum en ijs) gedronken en toen op weg naar Nederland.