Zaterdag 4 juni
Na een voorspoedige autorit tegen circa 14u15 aangekomen in Calais. Helaas de Hoverspeed was zo juist vertrokken. Ik moest dus wachten op de volgende. Toen maar een uurtje geslapen op een bankje. Tegen half vier ben ik gaan inchecken. Het verliep soepel, behalve de korte fietstocht naar de Hoverspeed. Er was een enorme tegenwind! De fiets kreeg een plaatsje bij de motoren. We hadden een ruwe zee en vooral de kleine kinderen hadden het er moeilijk mee. Kotszakjes werden dan ook kwistig rondgedeeld door de hostesses. Gelukkig duurde de overtocht niet lang. In Dover aangekomen linea recta door gefietst naar de jeugdherberg. Er was nog voldoende plaats.

's avonds chinees gegeten en toen naar de pub. Ik koos voor "Prince Albert". Een goede keuze want de muziek was perfect. Het bier trouwens ook :-).
Nadat ik mijn fietstocht voor de volgende dag had uitgestippelt werd ik aangesproken door Ernie, zijn zoon Ben en echtgenote.
De beide mannen waren dakdekker van beroep en ze vertelden vol trots dat hun familie al meer dan 300 jaar in die business zat. Die Engelsen, altijd vol van traditie. De conversatie ging over de Euro, Europa en reizen. Ik moest helaas om 22u50 weg want de jeugdherberg sloot haar deuren om 23u00. Van de ene kant jammer maar ik was toch wel moe en had al 4 pints op. Er moest ook nog gefietst worden de volgende dag. Op de 25e juni zouden we elkaar weer zien in "Prince Albert".

Zondag 5 juni: Dover - Battle, circa 50 mijl
In het begin veel klimmen. Ik nam niet de officiële weg maar reed over de fietspaden die werden geadviseerd door de National Cycle Network. Het was mooi om over deze (meestal) onverharde paden te rijden. Alleen door het vele slingeren en de hekken die ik om de haverklap open en weer dicht moest doen schoot ik niet erg op. Over de eerste 8 mijl heb ik langer dan één uur gefietst. Ik besloot daarom toch maar verder te fietsen over de grote weg.  Na Folkstone werd het een stuk vlakker en schoot het goed op. Vlak voor Hasting waren er weer een aantal pittige kuitenbijters. 8 Mijl voor Hastings nog wat gegeten in een pub. Op zondag waren nu eenmaal weinig winkels open dus het was lastig om eten in te slaan. Na een perfecte maaltijd doorgefietst naar Hastings. Een erg toeristisch stadje. Toen door naar Battle waar de beroemde slag om Hastings in 1066 daadwerkelijk had plaatsgevonden. In Battle aangekomen snel ingecheckt bij een B&B in het centrum en toen naar de plek waar de veldslag had plaatsgevonden. Op de plaatst van de veldslag stond nu een abdij. Toch kreeg je een goed beeld wat er in 1066 is gebeurt. 's avonds Italiaans gegeten en daarna naar de pub. Het was zondag dus de meeste pubs waren dicht.

Maandag 6 juni: Battle - Winchester, circa 100 mijl
Het ontbijt werd pas na 9u00 geserveerd en kon volgens de eigenaresse echt niet eerder. Ik wilde echter vroeg vertrekken en heb toen maar wat in een winkel gekocht, snel ontbeten en toen op weg. Het zou een lange rit worden, daarom wilde ik vroeg vertrekken. 's nachts had het geregend maar het was nu gelukkig droog. Wel was er veel bewolking en het leek elk moment weer te gaan regenen. Het weer werd echter steeds beter. Het terrein was heuvelachtig maar goed te fietsen. Na circa 7 uur fietsen arriveerde ik in Winchester, de voormalige hoofdstad van Engeland.
In de jeugdherberg, gevestigd in een oude watermolen, was nog veel plaats. Ook hier weer om 23u00 sluitingstijd!

's Avonds Indiaas gegeten. Lekker! Daarna weer naar de pub en voornamelijk gesproken met de barkeeper. Het onderwerp was weer Europa en het Nederlandse nee tegen de Europese grondwet. De Engelsen waren heel opgelucht dat ze niet de enige waren die negatief dachten over de EU. :-)


Dinsdag 7 juni: Winchester
Lang ontbeten met 2 Amerikanen, een Duitse uit de Elzas en een Australiër. Over van alles en nog wat gebabbeld. Het  onvermijdelijke gedoogbeleid in Nederland wat betreft coffeeshops en marihuana kon natuurlijk niet achterwege blijven. Andere onderwerpen waren 'wapens in de VS', reizen en kernwapens in Noord-Korea. Daarna rondgelopen door Winchester en diverse musea bezochts. Die waren allemaal gratis toegankelijk behalve de bezichtiging van  het College van Winchester, een privé jongensschool. Ik kreeg er een privérondleiding van 1 uur. Het weer was de gehele dag zonnig en zou de komende dagen zo blijven.

's Avonds teruggegaan naar dezelfe pub en weer gebabbeld met de barkeeper en een oudere man in de herfst van zijn leven. Oorspronkelijk kwam hij uit het noorden van Engeland. Hij was sinds 9 maanden weduwnaar en zijn dochter, woonachtig in Winchester, had hem naar het zuiden gehaald. De meeste mensen die hij kende waren reeds dood. Een triest verhaal wat je wel aan het denken zet.

Woensdag 8 juni: Winchester - Salisbury, 40 mijl
Lekker weer vandaag en de eerste dag dat ik zonder jasje kan fietsen. De route ging voornamelijk over landelijke wegen. De fietstocht verliep voorspoedig. Eerst naar Stonehenge. Daar was het enorm druk. De beroemde stenen bekeken en meteen geluncht. Toen het laatste stukje gereden naar Salisbury. In Salisburg was veel volgeboekt. Ik nam mijn intrek in hotel 'The White Horse', hotel, pub en restaurant tegelijkertijd.

Salisbury is een pictoresque plaatsje met mooie gevels en een interessante kathedraal. Omdat het een Salisbury druk was heb ik voor de zekerheid toch maar geboekt voor Bath. Gelukkig maar want het bleek ook daar al redelijk druk te zijn. In mijn budgetklasse moest ik voor 3 nachten 2 B&B's boeken. Daarna nog gebeld met mijn ex-collega Kathryn om haar te vertellen dat ik onderweg was en morgen in Bath zou arriveren.

Donderdag 9 juni: Salisbury - Bath, 40 mijl
Het was weer een zonnige en warme dag. De fietstocht voerde mij over mooie landelijke wegen. Onderweg geluncht met uitzicht op het witte paard. Verder nog het kasteel van Farleigh (zie foto hieronder) bekeken.

De crypte en de kapel waren de moeite waard. Daarna doorgereden naar Bath en Kathryn gebeld. Ze was onstemd dat ik een B&B geboekt had. Ze ging er al helemaal vanuit dat ik bij haar thuis zou overnachten. De B&B's dus maar gecancelled en toen doorgereden naar haar werk, Buro Happold.
Het was een hartelijke begroeting. We hadden elkaar al zo'n 7 jaar niet meer gezien. Nog even wat rondgekeken in de bibliotheek en toen de fiets in haar auto ingeladen. Dat ging maar net. Kathryn woont met haar echtgenoot en kinderen in Paulton, zo'n 9 mijl ten zuiden van Bath. Van haar echtgenoot Pete kreeg ik meteen een 'bitter'  in mijn handen gedrukt en de uitnodiging om de volgende dag met hem in het centrum van Bath een aantal van zijn favoriete pubs te bezoeken. Zo'n uitnodiging sla ik natuurlijk niet af. Na het avondeten gezellig nog wat gebabbeld en diverse pints gedronken. Aan het eind van de avond nog een flinke mok thee, Engelser kan het niet :-), en toen naar bed.

Vrijdag 10 juni: Bath / Paulton
De hele dag rondgewandeld in Bath. Ik begon met de Roman Bath's en daarna een gratis! wandeltocht met gids. Zeer de moeite waard. Daarna een snelle lunch genomen en nog wat rondgelopen. Om 16u00 had ik met Pete afgesproken voor de plaatselijke VVV. Om 16u15 zaten we in zijn favoriete pub 'Old green tree' en Pete bestelde een perfecte bitter met een krachtige afdronk. Daarna nog even naar een andere pub gelopen waar dronken eigenaresse vol trots haar pas gemanicuurde teennagels liet zien.

Toen terug naar huis want we moesten dochter Laura naar haar kamer in Bristol (Clifton) brengen. In Clifton heerlijk Indiaas gegeten in restaurant 'Kathmandu'.
Op de terugweg hebben we de spectaculaire Clifton Suspension Bridge genomen.

Ondanks dat we weg moe waren en laat thuis kwamen werd er toch nog een afzakkertje genomen. Pete had nog een paar geweldige bitters uitgezocht.

Zaterdag 11 juni:  Paulton - Dunster, 50 mijl
Na een uitvoerig Engels ontbijt en nog wat gebabbeld te hebben ging ik tegen 11u00 op weg.  Het was weer lekker fietsweer. Het waren weer mooie wegen, behalve in de buurt van de M5 was het druk. Doordat ik redelijk laat vertrokken was kwam ik ook laat aan in Dunster, veel was dan ook al volgeboekt. Toch vond ik een mooie Laura Ashley kamer in 'The stag's head'. Daarna nog wat door het pictoresque middeleeuwse dorpje gelopen. 's Avonds goed gegeten en nog wat gebabbeld met een dorpeling.

Zondag 12 juni:  Dunster - Bude, 75 mijl
's Morgens genoten van een typisch Engels ontbijt. Daar kon ik wel een tijdje op fietsen! De fietstocht begon meteen vrij pittig met tegenwind. Ik fietste naar het Exmoor Nationale Park. Ik nam de kustroute. Het bleef dus winderig maar het was wel mooi. In plaatst van de officiële weg nam ik de tolroute (1 pond voor fietsers, die ik echter van de bewaker niet hoefde te betalen). De weg was schitterend met mooie vergezichten. De officiële weg had een stijgings-percentage van 1:4, met andere woorden 25!% stijging. Ik vorderde maar langzaam en ik had het bange vermoeden dat het wel eens een lange dag zou kunnen worden. Ik wilde naar Bude maar dat was nog een flink stuk op de kaart. Bij het plaatsje Lynmouth kreeg ik een afdaling die steeds stijler werd: 11, 12, 16 en tenslotte 25%! naar beneden. Ik kreeg al het bange vermoeden dat ik ook zo weer naar boven zou moeten. Dat viel nog mee. Het was 'slechts' een helling van 25%. Dat werd lopen geblazen. Dit had ik nog nooit eerder meegemaakt in mijn fietscarriere . Naderhand wel nog een aantal hellingen van 16% genomen maar die waren goed te doen.

De zon verdween helaas en het werd frisser, mede doordat de wind sterker werd. Toch maar het jasje aangetrokken. Van Barnstable tot Bideford was de route verschrikkelijk. Veel verkeer, een brede weg, tegenwind en stijle hellingen. Dit had ik niet verwacht omdat de A39 waarop ik reed tot nu toe zo mooi was geweest en rustig qua verkeer. Ik moest nog 33 mijl tot Bude. Als de hele weg zo zou zijn dan zou dat niet meevallen. Gelukkig na Bideford was er minder verkeer en werd de weg weer pictoresque. De hellingen werden ook minder dus ik kon wat meer snelheid maken en kwam tegen 17u30 in Bude aan. Een hotelletje was snel gevonden.

Maandag 13 juni:  Bude - NewQuay, 40 mijl
's Morgens een goed Engels ontbijtbuffet. Van de overige gasten was er niemand onder de 75 jaar :-) Ik had het gevoel dat ik in een bejaardentehuis zat. Op naar Newquay met een tussenstop in Tintagel, het geboortekasteel van Koning Arthur.
Onderweg kwam ik een aantal pittige hellingen tegen, echte kuitenbijters. Tintagel is meer een ruine dan een kasteel maar de uitzichten zijn subliem. Ongeloofelijk dat ze hier een kasteel konden bouwen. Na een uurtje rondgewandeld en geklommen te hebben weer op weg. In Newquay, een surfersparadijs met een hoog baywatch gehalte, bleken de hostels die ik uitgezocht had volgeboekt te zijn. Gelukkig was er nog voldoende keus.

Dinsdag 14 juni:  NewQuay - St Austell, 47 mijl
Het was bewolkt maar gelukkig droog. Ik wilde eigenlijk door rijden naar Land's end. Vanaf de A30 werd het echter behoorlijk druk en besloot dus van plan te veranderen. Via een aantal binnenwegen doorgereden naar St. Austell.
De klimmetjes waren vandaag wat langer als normaal en daarom ook de afdalingen. Zo heb ik het veel liever. De binnenwegen waren een stuk mooier dan de A30, ik had een goede keuze gemaakt. In St. Austell vond ik al snel een B&B, Trevanion Lodge genaamd. De eigenaar was vriendelijk. In het stadje zelf was niet veel te beleven. Ze verkochten zichzelf als een 'Old market city', maar daar was niet veel meer van te zien behalve het oude overdekte marktgebouw. Het stond dan ook niet in de Lonely Planet vermeld. Tijd dus om ansichtkaarten te kopen en te schrijven. Daarna gaan eten in The Queens Head. Een gezellige en drukke pub. Meteen de route naar Plymouth uitgestippeld. Het zal een 'literair' fietstochtje worden want ik neem de veerpont van Fowey-Bodinneck. Het vakantiehuis van Daphne Du Maurier ligt naast de aanlegsteiger.

Aan de bar van The Queens Head kwam ik een oude motorrijder (BSA) met zijn zoon (een boomchirurg) tegen. Samen wat gebabbeld en toen met hen naar pub Callaghan's gegaan waar een band, Freakshow genaamd,  optrad. Een gothicbandje wat veel weg bleek te hebben van Epica. Boven verwachting was het een goed optreden met veelal eigen nummers. De zangeres klonk een beetje als Blondie. Om 23u00 werden we de pub uitgekeken. Het was toch tijd om te gaan, morgen moest er weer gefiets worden en ik had al een pint of 6 op.

Woensdag 15 juni:  St Austell - Plymouth, 35 mijl
Vannacht had het veel geregend maar het was in de ochtend droog en later op de dag zou zelfs de zon doorkomen. De wegen die ik had uitgezocht waren mooi en rustig. Een paar stijle klimmen maar daar stond tegenover dat ik ook een paar geweldige afdalingen had. Ik ging dan ook als een speer naar Plymouth. In Plymouth doorgereden naar het Plymouth Backpackershostel en daarna de stad gaan bekijken. Het viel me tegen. Veel was er niet te zien behalve de winderige boulevard, de haven en de citadel. 's Avonds bij toeval een kamergenoot (Steve) van mij ontmoet en een aantal pints samen gedronken. Hij had gekampeerd in Dartmoor Nationaal Park en was daar geheel weggeregend. mmmm daar zou ik morgen naar toe gaan.

Donderdag 16 juni:  Plymouth - Exceter, 45 mijl
Het weer zag er voor het eerst niet erg gunstig uit. Het was mistig en het miezerde een beetje. Ik besloot toch op weg te gaan. Wellicht dat het na de eerste beklimming in Dartmoor Nationaal Park het weer zou verbeteren. Van Plymouth naar Dartmoor was geen geweldige rit. Er was veel verkeer, wegwerkzaamheden, mistig en af en toe een licht buitje wat gelukkig weer snel overwaaide. De wind was me wel gunstig gezindt want die had ik in de rug. Na de eerste beklimming kwam er niet echt een weersverbetering. Het landschap leek een beetje op de hoge venen (Baraque Michel). Schapen, koeien en paarden liepen er los. Bij zonnig weer zal het er best mooi zijn maar nu was er niet veel te zien. Het leek wel of de mist dikker en dikker werd. Het deed me denken aan de film ' The american werewolf in London' . Pas nadat ik Dartmoor achter mij gelaten had was de mist voorbij en zo nu en dan kwam zelfs de zon door. In Exceter wilde  ik overnachten in de Globe backpackers. Die had ik snel gevonden en er was nog voldoende plaats. Daarna een beetje door het oude centrum gelopen de de prachtige kathedraal bewonderd. Verder waren er in het centrum een aantal middeleeuwse huisjes en een gezellige winkelstraat. In iedergeval veel gezelliger dan Plymouth. ' Avonds heerlijk gegeten in een echte gezellige pub, the ourglass genaamd. Het was er propvol met locals en ik heb na het eten wat gebabbeld met een zekere Terry. Hij had veel rondgereisd door Oost Europa om bankpersoneel op te leiden.

Vrijddag 17 juni: Exceter - Weymouth, 50 mijl
Het was een bewolkte en benauwde dag. De kustweg naar Weymouth was mooi maar er moest ook pittige geklommen worden en dat viel niet mee na alle hellingen die ik al gehad had. Het was druk in Weymouth en pas bij de derde B&B (Guest House Brae-Mar) was het prijs.
Na het inchecken wat gewandeld over de boulevard en door de stad. Wat me opviel waren de vele daklozen en zwervers. Die zou je meer in een grote stad verwachten. Weymouth was duidelijk de metropool van de regio. Wat gegeten in 'The Wellington Arms" (13 st. Albans Street). Het was gezellig in deze pub totdat de gecontracteerde muzikant begon te spelen. Ondersteund werd hij door een elctronisch orgeltje en iedere tafel kreeg een tamboerijn om mee te slaan. Het werd natuurlijk een enorme chaos. Toen er ook nog een zatlap naast me kwam staan die nauwelijks zijn pint kon optillen was het duidelijk tijd om een andere pub op te zoeken.

Zaterdag 18 juni: Weymouth - Yarmouth (Isle of Wight), 40 mijl
Na een full English breakfast weggereden. De zon scheen al vol op. De rit verliep voorspoedig want het was grotendeels vlak. Nog nooit zoveel de grote plaat rondgedraaid deze vakantie. Vanaf Poole en Bournemouth werd het een stuk drukker op de weg. Na Christchurch werd het gelukkig weer wat rustiger. In Lymington geprobeerd om een B&B te vinden. Helaas het was weekend en mooi weer dus alles was vol of veel te duur (89 en 95 EP). In Lymington toen maar de ferry genomen naar de Isle of Wight. Een risico natuurlijk want het is maar de vraag of daar wel plaatst zou zijn. De ferry meerde af in Yarmouth en op 5 adressen in het centrum geprobeerd en pas bij de nummer 5 was het uiteindelijk prijs. Het leek er bijna op dat ik door had moeten fietsen. 's Avonds goed gegeten en nog een paar pints gedronken met een Sloveen die in London werkte.

Zondag 19 juni: Yarmouth (Isle of Wight) - Portsmouth, 35 mijl
's Morgens was het al goed warm. Ik besloot langs de veelgeprezen zuidkust van het eiland te rijden om uiteindelijk in Ryen de voetferry naar Portsmouth te nemen. Het liep lekker ondanks de tegenwind en een aantal stevige klimmetjes.  In Ryen aangekomen kon ik meteen de voetferry oprijden, die te bereiken was via een lange houten pier. De overtocht duurde 15 minuten. In Portsmouth aangekomen doorgereden naar het Portsmouth SouthSead lodge. Er was nog voldoende plaats. Na een douche en een koud drankje op weg naar de oude binnenstad. Er was een soort toeristische wandeling langs de pier die je bracht naar alle leuke plekjes in Portsmouth. Ik was niet de enige vandaag het was duidelijk zondag en het was fantastisch weer. Ondeweg kwam ik vele fortificaties tegen. Portsmouth bleek een echte marinestad te zijn. Tijdens Wereld Oorlog II was het tevens een belangrijk startpunt voor D-Day. Op dezelfde plek waar in 1944 veel schepen vertrokken staat nu een lunapark. Door de vele bombardementen is Portsmouth een moderne stad. Eigenlijk alleen een klein stukje bij de have (The Point) is authentiek gebleven. Hier is ook een mooi uitzicht op de schepen (vnl. ferries) die in en uit varen.

Maandag 20 juni: Portsmouth - Brighton, 40 mijl
De dag begon bewolkt maar het was al goed warm. De zon begon spoedig al weer te schijnen. De weg die ik moest afleggen was grotendeels vlak dus het schoot lekker op. Gelukkig vond ik een mooi fietspad langs de A27. Na 6 mijl nam ik de A259. Het was druk maar nog altijd rustiger dan ik verwacht had. Alleen in de steden en dorpen had ik last van de files. Engeland heeft toch echt een verkeersprobleem. In Brighton aangekomen ingecheckt in Brighton Backpackers en kennisgemaakt met 3 slovaken uit Bratislava, die op zoek waren naar werk. Het waren niet de eerste oost-Europeanen die ik in hostels tegengekomen was. Veel Polen, Tsjechen en Slovaken zijn in Engeland op zoek naar werk. Daarna de stad wat verkent. 's Nachts slecht geslapen door het vele uitgaanspubliek wat nog op straat ronddoolde nadat de pubs en clubs gesloten waren.

Dinsdag 21 juni: Brighton
Na weer een volledig Engels ontbijt geserveerd door dames uit Slowakije ben ik opnieuw de stad gaan bezichtigen. O.a. gewandeld over de west Pier, het koninklijk Paviljoen bezocht en geflaneerd door de vele voetgangersdomeinen met leuke winkeltjes. Verder naar de kapper geweest bij kapperszaak 'ID4Men' . (24 new road brighton). Ik had geluk want een afspraak was niet komen opdagen dus ik kon meteen in de stoel plaatsnemen. 's Avonds gegeten in restaurant Wagamama. Een Aziatisch restaurant met een vlotte bediening en een hele aparte en strakke inrichting. 's Avonds op stap geweest in een gezellige pub met veel studenten. Die ging echter dicht om 23u00 en ik besloot toen maar door te feesten in de Casablanca JazzClub.  Deze lag schuin tegenover mijn hostel. Het was weinig jazz die avond maar des te meer funky muziek. Om 2u00  was het jammer genoeg sluitingstijd. 's Nachts geen last gehad van het uitgaanspubliek. If you can't beat them, join them!

Woensdag 22 juni: Brighton - Canterbury, 70 mijl
Het is weer een warme dag maar ondanks het vele bier van gisteravond verliep de rit voorspoedig. De weg is grotendeels vlak en de hellingen die ik tegenkwam zijn goed te doen. Zeker als je die vergelijkt met die van Cornwall en Devon. Mijn tempo ligt dan ook hoger dan normaal. Om 16u30 rijd ik Canterbury binnen en vond al snel een plekje in de jeugdherberg.  Ze hadden nog plaats zat. 's Avonds wat gegeten en de pub 'The cherry tree" bezocht. Daar kwam ik in contact met Ross, kunstenaar en dichter. Een paar pints met hem gedronken en gebabbeld over kunst, schrijven en natuurlijk over mijn fietsvakantie. Hij gaf me een goede tip hoe ik het beste naar Dover kon fietsen.

Donderdag 23 juni: Canterbury
Weer een warme dag vandaag. De gehele dag door Canterbury gelopen en gedaan wat alle toeristen doen bijvoorbeeld de beroemde kathedraal bekeken. Ik besloot om een gids te nemen. Een goede investering, bleek later. Verder o.a. bezocht de abdij St. Augustine en St. Martins Kerk. In deze laatste kerk kreeg ik een goede rondleiding van de 'bewaker'. Vol humor vertelde hij over de geschiedenis en architectuur van deze oudste kerk van Engeland. Na nog een wandeling langs de stadswallen besloot ik om 17u00 terug te gaan naar de jeugdherberg. 's Avonds lekker Italiaans gegeten en nog even een pub bezocht. Teruglopend naar de jeugdherberg kwam ik zowaar een aantal jonge Maastrichtenaren tegen. Ze waren op studiereis. Dat kon je ook zien want ze droegen een paar flinke kratten bier met zich mee :-)

Vrijdag 24 juni: Canterbury - Dover, 25 mijl
De laatste en tevens kortste fietsetappe van deze vakantie. Het was weer een mooie dag en ik had besloten om fietsroute nr. 16 te nemen, uitgezet door de National Cycle Network. Een mooie landelijke route met weinig verkeer over slingerende plattelandsweggetjes. Ik kwam dan ook ontspannen aan in Dover. Ondanks dat de jeugdherberg om 23u00 zijn deuren sluit besloot ik toch maar weer om daar te overnachten. In de middag het beroemde kasteel van Dover bezocht. Terug in de jeugdherberg gesproken met een Waalse stewardess uit Namen die werkte voor Ryan Air. 's Avonds chinees gegeten en toen weer naar pub 'Prince Albert' en wat gebabbeld met enkele 'Doverianen'.

Zaterdag 25 juni: Dover
De laatste dag in Engeland. Ik besloot om de toeristenbus te pakken die langs alle belangrijke bezienswaardigheden van Dover reed. Bij de beroemde witte kliffen van Dover ben ik uitgestapt om een flinke wandeling te maken. Na 3,5 uur nam ik de bus terug want ik wilde nog naar het Dover Museum waar o.a. een prehistorische boot wordt tentoongesteld. 's Avonds gegeten in "The cabin". Een restaurant die alleen Engelse gerechten serveert. Ik was in het begin van de avond de enige gast en heb tussen de gangen door gebabbeld met de vriendelijke eigenaar. Hij was veel in Europa geweest en een liefhebber van Belgische bieren. Na de zeer goede maaltijd ben ik nog een paar pints gaan drinken in pub "Prince Albert". De dakdekkers van de eerste avond in Dover heb ik niet meer ontmoet. Ik was om 22u30 terug in de jeugdherberg en heb daar nog een uurtje gesproken met een aantal fietsers.

Zaterdag 25 juni: Dover - Heerlen
Ik moest vroeg op want de Hoverspeed vertrok al om 8u00. De overtocht verliep voorspoedig. Vanuit Calais ben ik toen gefietst naar Veurne (België) om daar de trein te pakken naar Heerlen. Jammer genoeg veel tegenwind die dag zodat ik later in Veurne aankwam dan verwacht. De loketist kon me helaas geen internationaal kaartje verkopen maar wist me wel te vertellen dat in Nederland een nieuw prinsesje (Alexia) geboren was. In Gent, want daar moest ik toch overstappen, een kaartje voor Heerlen gekocht. 'Weet jij wie in Heerlen in 1967 wereldkampioen op de weg geworden is?'  vroeg de loketist aan mij. Een beetje verbaasd over deze vraag zei ik aarzelend 'Eddy Merckx?' . Jawel grijnsde de loketist. Ze houden van raadseltjes die Belgische loketisten :-). De treinreis verliep voorspoedig en tegen 20u30 was ik terug thuis en weer vele ervaringen rijker.