Zaterdag 12 mei: Kiev
Na een voorspoedige vlucht goed aangekomen in Kiev. de bagage liet echter op zich wachten. Uiteindelijk kwam deze toch en de fietsdoos bleek flink beschadigd te zijn. Volgens mij hadden ze de doos opengemaakt en daarna niet meer gesloten of dicht gekregen. Gelukkig was de fiets perfect in orde. Normaal lever ik de fietsdoos altijd af bij het bagagedepot zodat ik de fiets er bij de retourvlucht weer veilig in kan opbergen. De beheerder van het depot wilde er echter niets van weten. Onbegrijpelijk want hij kan toch maar mooi voor 22 dagen aan geld vangen. Maar hij was niet te vermurwen. Daar waren de poetsdames weer niet blij mee! Ik wees glimlachend naar de man van het bagagedepot en reed weg. Het was circa 40 km naar het centrum van Kiev. Het was niet druk op de weg en ik schoot goed op. In Kiev zelf was het wel even zoeken naar het 'echte ' centrum. Enkele mensen die ik aansprak waren niet echt behulpzaam. Een colaatje in een winkel gekocht en de eigenaar kon mij gelukkig precies vertellen hoe ik rijden moest. Het bleek niet meer ver te zijn en het hotel Khreschatik had gelukkig ook plaats voor mijn fiets. 's Avonds de stad in en kwam in een soort Engelse pub terecht genaamd Docker Pub. Zij hadden een live band en het was er gezellig. Ik kwam in gesprek met een tweetal Engelse expats die al jaren in Kiev woonden. Ook nog gesproken met een Oekraïense dame die dolgraag met me meewilde naar het hotel. Toch maar vriendelijk voor bedankt :-)

Zondag 13 mei: Kiev
Overdag een stadswandeling gemaakt. Kiev is een mooie stad maar veel gebouwen zijn wel van na de tweede wereldoorlog want bijna alles is vernietigd door de Russen en de Duitsers. 's Avonds weer op stap in Docker Pub. Daar ontmoette ik 2 Polen (Philippe en Hubert) die ook in Kiev aan het werk waren. Met hun die avond nog flink op stap geweest. De Militia hield ons ook nog aan. Ik had gelukkig mijn paspoort bij me, de Polen echter niet. Dat was natuurlijk kat in het bakkie voor de agenten. Meekomen naar het bureau of betalen.  Dan maar betalen. Maar ondertussen waren we wel 45 minuten verder. Het was al laat en ik nam afscheid van mijn beide stapkameraden. Morgen zouden we elkaar weer ontmoeten in Docker.

Maandag 14 mei: Kiev
Overdag weer flink rondgelopen in de stad. Zie daarvoor maar mijn fotoalbum op deze site. 's Avonds weer naar Docker Pub maar de twee Polen kwamen niet opdagen. Maar ik kwam al weer iemand anders tegen. Rusman was zijn naam. Oorspronkelijk uit Tetsjenie maar hij had ook gewoond en gewerkt in Nijmegen, Rotterdam en.... Maastricht. Op Vinkenslag nog wel. Hij zat nu in de olieproducten of zoiets :-) Hij was blij dat hij nog eens Nederlands kon spreken en ik moet zeggen dat ging hem goed af. Hij bleek ook vaker in de Krim te zitten en vertelde me veel over de Oekraïne. Bij ons afscheid gaf hij mij zijn mobiel nummer. Dat is natuurlijk altijd handig, je weet nooit waarin je verzeilt raakt.

Dinsdag 15 mei: Kiev
Vandaag rustig aan gedaan want morgen is de eerste etappe. Ook de route naar buiten een beetje verkent, zodat ik wist wat me te wachten stond. Maar het leek me niet echt moeilijk om de stad te verlaten, een kwestie van één van de grote boulevards volgen.

Woensdag 16 mei: Kiev - Fastiv: 60 km
Mijn vermoeden kwam uit. Het was inderdaad een eitje om de stad te verlaten. Eenmaal buiten de stad was het echter niet zo eenvoudig. De kaart liet toch hier en daar te wensen over. Dat had ik ook al gemerkt toen ik van het vliegveld naar de stad fietste. De afslag die ik wilde nemen had ik gemist. Er waren wel vele andere afslagen maar die stonden weer niet op de kaart. Uiteindelijk besloot ik dan maar langer over de grote weg te fietsen en een grotere afslag te nemen. Hierdoor wel zo'n kleine 30 km meer gefietst dan de 60 die ik eigenlijk in gepland had.

Het is warm vandaag, zo'n 28 graden schat ik. De kwaliteit van het wegdek was goed en het was tamelijk vlak terrein. Alleen op het einde wat kleine hellingen. Het leek toen een beetje op Limburg. Veel loslopende koeien op de weg.

Ik wist niet zeker of Fastiv een hotel heeft. Maar het was de grootste plaats in die contreien en had een treinverbinding en snelweg in de buurt. Dus als er al een hotel was dan zou het hier moeten zijn. Toen ik het stadje binnenreed zag ik al snel een hotel. Het leek me een soort B&B. Maar op dit moment ontvingen ze geen gasten. Tenminste dat begreep ik uit de uitleg van de eigenaresse.
Balen :-( Nu maar hopen dat er nog een hotel in de stad is. In de stad zelf zag ik zelf geen hotel en sprak daarom een taxichauffeur aan. Die was heel behulpzaam en bracht me te voet naar een hotel. Het gebouw zag er absoluut niet als een hotel uit en had ik zelf dan ook echt niet gevonden.

Het was een hele procedure om ingeschreven te worden. Bureaucratie op en top! De dame van de receptie had het zelfs nog over roebels en wilde mijn visum zien. Welk visum vroeg ik me af want mensen van de EU hoeven voor de Oekraïne geen visum. Dat was nog niet 1, 2, 3 uitgelegd. Of de Oekraïne nog steeds bij de voormalige Sovjet-Unie hoorde. In dit plaatsje had de tijd echt stil gestaan. Op het plein stond ook nog een groot standbeeld van Lenin :-) Na ongeveer een half uur kreeg ik het dan toch voor elkaar om een 4-persoonskamer voor me alleen te krijgen voor de prijs van circa 9 euro. Douchen was circa 50 eurocent extra. Dit kwam mede door de hulp van de taxichauffeur die wat sneller van begrip was als de dame van de receptie. Ik heb de chauffeur bedankt en hem wat drinkgeld gegeven. Wat volgens hem echt niet hoefde. Maar goed zonder hem had het waarschijnlijk nog veel langer geduurd.

Toen nog snel wat gegeten in een bar. Want een restaurant kon ik niet echt vinden en ik had ook geen zin om lang te zoeken. Pizza was het beste wat ze hadden. Incl. een biertje kostte me dit circa 2 euro. De eigenaresse vond ik echter niet echt vriendelijk dus na het avondeten een andere kroeg opgezocht. Ook daar lekker en goedkoop bier. Jammer genoeg getapt in een plastic beker. Maar het personeel was wel vriendelijk.  De bar werd echter vroeg gesloten en dat is misschien maar goed ook :-) Ik lag dan ook redelijk vroeg in bed.

Donderdag 17 mei: Fastiv- Vinnytsia : 172 km
Het zou een lange dag worden want ik had behoorlijk wat kilometers te gaan. De wind zat vandaag tegen en ik kwam soms dan ook moeizaam vooruit. De zon brandde zo'n 27 / 30 graden.  In het begin schoot ik wel goed op. Maar het midden gedeelte van de etappe had een erg slecht wegdek. O.a kasseistroken die niet zouden hebben misstaan in Parijs Roubaix.  Waar ik kon reed ik dan ook langs de kasseistroken. Maar goed ik ben geen behendige professional en daarbij heb ik bagage bij me. Daarom ben ik dan ook één keer gevallen. Gelukkig reed ik niet hard en ik kiepte daarom alleen maar naar rechts. Mijn enkel raakte echter mijn pedaal met als gevolg een dikke enkele. Gelukkig had ik er tijdens het fietsen en lopen geen last van. Behalve als ik op de fiets stapte en weg wilde rijden. De snelheid liep door het slechte wegdek, de steile hellingen en de hitte ontzettend terug. De omgeving was wel heel mooi en bestond uit bossen en velden met zo nu en dan een meertje. De hellingen waren een stuk pittiger dan de dag ervoor. Dus de dag zou nog wel eens langer kunnen worden dan al verwacht had.

In een klein dorpje waar ik wat water kocht kwam ik twee Oekraïners tegen die perfect Engels spraken. Dat had ik nooit verwacht want tot nu toe was het communiceren op het platteland moeilijk.  Vooral het meisje sprak perfect en bijna accentloos Engels. Ze bleek in Canada te wonen maar was nu teruggekeerd naar haar vaderland. 'En waarom?' vroeg ik nieuwsgierig. 'We zijn Jehova getuigen' was het antwoord. Ah ok dacht ik en nu pas vielen mij de onvermijdelijke tasjes op. De jongen had met zijn broer ook door de Oekraïne gefietst om het geloof te verspreiden. Ze hadden, vertelden ze, helaas geen Engelse Bijbel voor me. Ik antwoordde beleefd dat ik geen extra gewicht kon gebruiken. Daarna afscheid genomen want ik had nog een behoorlijk stuk te gaan.

Om 20:00 uur kwam ik in Vinnytsia aan en meteen naar een taxichauffeur toegestapt en gevraagd naar een hotel. Het was al laat en Vinnytsia is een grote stad dus ik had weinig zin om lang te gaan zoeken. De taxi reed voor me uit en ik fietste er achteraan. Na zo'n 5 km kwamen we bij een hotel. Het was nogal druk voor het hotel, er stond o.a. een hele schoolklas. Uit de woorden van de taxichauffeur begreep ik dat hij bang was dat er geen plaats zou zijn. Hij bewaakte mijn fiets en ik ging naar de receptie. Er was gelukkig plaats. Ik betaalde de chauffeur en checkte snel in. Ondanks dat de receptioniste geen Engels sprak ging dat professioneel en rap. Zo kan het dus ook!

Toen ik naam mijn kamer ging, mijn fiets mocht ik gewoon op mijn kamer stallen, kwam ik een andere buitenlander tegen. Het bleek een Duitser te zijn die op weg was van München naar Peking. Dit is het betere werk natuurlijk :-)
We spraken af dat we elkaar die avond nog zouden zien om ervaringen uit te wisselen. Maar eerst douchen en eten. Dit kostte toch meer tijd dan ik dacht en miste daarom mijn afspraak. Ik wist echter wel op welke etage hij verbleef. Het was nog zo'n echt ouderwets Russische hotel. Dat betekent dat elke etage een sleuteldame heeft die alles in de gaten houd. Zij wist natuurlijk precies wie ik bedoelde en wees me zijn kamer. Mijn fietscollega bleek Michael Grünebach te heten. We hebben een uurtje met elkaar gebabbeld en e-mail adressen uitgewisseld. Zijn reisverslag staat op fahrrad-riederer.de. Ik wilde nog even naar de bar maar Michael had daar geen zin in. Hij hield niet van bier. Ongelofelijk voor iemand uit München. Hij was een echte sportman en ging vroeg naar bed. Dat is natuurlijk wel een stuk verstandiger dan wat ik doe natuurlijk. Maar lang ben ik ook niet gebleven want ze draaide harde house muziek en echt gezellig was het er ook niet. Behalve een jong stelletje was er niemand.

Vrijdag 18 mei: Vinnytsia - Dunaivsti : 142 km
Ik ben weer vroeg op pad gegaan want ik moest weer een flink stuk rijden en het was nog steeds erg warm. Gelukkig geen wind tegen vandaag maar wel veel stijle hellingen. Het leek wel een wasbord. Stijl omlaag en daarna meteen weer stijl omhoog. Tijdens de tweede helft van de dag werden de hellingen langer en minder stijl. De etappe was pittig maar de omgeving was mooi en dat maakt weer veel goed. Ik heb er over gedacht om meteen door te fietsen naar Kamyanets-Podilsky maar dan zou ik nog zo'n 40 km extra moeten fietsen. Maar op het eind van de dag, aangekomen in Dunaivsti zag ik daar toch maar van af. Ik was moe en hongerig. Het hotel had ik vrij snel gevonden. Daar aangekomen kwam ik in gesprek met een aantal orthodoxe joden, compleet met pijpekrullen, uit de Oekraïne. Weer eens wat anders als Jehova getuigen. Eén van hen sprak goed Engels en vroeg of ik ook Jood was. Ik antwoorde: 'nee dat niet maar ik heb wel in Israel gefietst'.

's avonds regende het. Ik ging op zoek naar een restaurant om wat te eten. Bij de eerste, een soort bar, lukte het me niet om wat te bestellen. Het meisje achter de bar had geen menu en schreef met grote hanepoten wat onduidelijks op. Was het nou Russchisch of Oekraïns? Ik snapte er in ieder geval niets van. Ik wees haar op een klant die uitvoerig aan het dineren was. Dat zou ik ook wel willen zei ik tegen haar in gebarentaal. Maar ze begreep het niet of wilde het gewoon niet begrijpen. Eigenlijk denk ik dat het het laatste was. In mijn beste Russische en met behulp van mijn woordenboekje stelde ik haar een aantal gerechten voor. Koerietsa, borsj, bifstek, katljeta? Ik kreeg alleen maar njet te horen en driftig wees ze op haar zelf geschreven menukaart. Dit schoot dus niet echt op en ik zei: 'buvay en poka (doeiii!). Het volgende restaurant zag er goed uit maar helaas was deze afgehuurd voor en privé-party. Ze adviseerden me de bar aan de overkant. Hier had ik inderdaad meer succes. Samen met de vriendelijke bardame hadden we snel een menu gemaakt. Daarna nog wat biertjes gedronken en lekker naar bed.

Zaterdag 19 mei: Dunaivsti - Kamyanets-Podilsky: 40 km
In mijn reisplan wilde ik in eerste instantie Kamyanets-Podilsky links laten liggen en meteen doorrijden naar Chernivisti. Maar in mijn reisgids waren ze lovend over dit plaatsje en ik had na twee lange dagen ook wel wat rust verdiend. 40 km is natuurlijk easy. Door de regen die afgelopen nacht gevallen was, was het zeker zo'n 10 graden koeler dan de dag ervoor. Het was dan ook de eerste keer tijdens deze vakantie dat ik een jasje aanhad. Nog wat stijve benen van de vorige dag maar ik schoot goed op. Ik reed over de hoofdweg maar het was zaterdag dus toch niet erg druk. Onderweg kwam ik wel veel touringcars die ook allemaal naar Kamyanets gingen. In de stad aangekomen waren er inderdaad veel toeristen, voornamelijk uit de Oekraïne. Ik vroeg me af of er wel plaats zou zijn. Bij het eerste hotel was er inderdaad geen plaats, maar bij de tweede was het prijs. Snel wat gewassen aan de kraan, want een douche was er niet. Gelukkig had ik niet veel gefietst en was het niet warm geweest die dag. Nog snel wat brood gegeten en toen naar de oude stad die op 10 minuten loopafstand lag. Ik moest een soort van mini grand canyon oversteken om er te komen.

Er was een of ander festival aan de gang. Een combinatie tussen een braderie, preuvenemint en kermis. Eerst het kasteel bezocht. Van buiten zag dit er indrukwekkender uit dan van binnen. De binnenkant was nogal bouwvallig. Op veel plekken durfde ik zelfs niet te lopen bang dat de boel zou instorten. Waarschuwingsbordjes zag je er echter niet. Daarna nog wat kerken bekeken en wat biertjes gedronken. Even terug naar het hotel en onderweg nog wat proviand gekocht voor de volgende dag.

's avonds goed gegeten in restaurant Gostynny Dvir. Een restaurant met Oekraïnse keuken. Daarna nog even op het plein naar een Oekraïnse rockband gekeken. Ze waren razend populair want er was veel volk op de been. Ze deden me nog het meeste denken aan de Heidroosjes en/of Rowe Heze. Ik snapte natuurlijk niets van de teksten maar de muziek was goed. Ik heb het hele concert dan ook afgeluisterd en ben toen naar bed gegaan.

Zondag 20 mei: Kamyanets-Podilsky - Chernivitsi : 65 km
De afstand viel vandaag wel mee maar er waren weer wel een paar flinke hellingen. Maar ik reed voorspoedig naar Chernivitsi en het leek me wel een leuk plaatsje. Het hotel (Hotel Kyiv) was bezig met het renoveren van de kamers. De kamers waren mooi maar hadden geen badkamer. In mijn ogen dan ook geen slimme renovatie want de meeste toeristen willen toch echt een badkamer bij hun kamer. Dus op zoek naar de douche want die had ik wel nodig na zo'n fietstocht. Er was echter geen douche te bekennen. Mijn etage had weer een sleuteldame en bij haar maar eens gaan vragen. 'Njet doesj' zei ze oftewel geen douche. Ik kon me eigenlijk niet voorstellen dat er in dit hotel, wat er verder keurig uitzag, geen douches aanwezig waren. Misschien bij de duurdere kamers dacht ik. Dus naar beneden waar ik bij de receptie om een douche ging vragen. Kamers met douches had ze niet zei de vriendelijke dame maar op elke etage is er wel een badkamer. Uiteindelijk dan toch de douche gevonden maar die zat goed verstopt.

Daarna wat door de stad gelopen om o.a. de 'dronken kerk' en een oude houten kerk te bewonderen.  Toen ik terugkwam vond ik een briefje voor mijn deur van een zekere Thomas die ook op de fiets bleek te zijn. Ik ben natuurlijk meteen gaan kennismaken. Hij bleek uit Noorwegen te komen en was onderweg van Dubai naar Oslo. We zijn samen wat gaan eten/drinken en besloten de volgende dag om samen verder te fietsen. Toevalligerwijs moesten we allebei dezelfde kant op.

Maandag 21 mei: Chernivitsi - Ivano Frankivs'k: 138 km
Thomas was een goede fietser merkte ik al snel. Hij bleek ook aan competitie te doen. Het woei weer behoorlijk dus het was wel gemakkelijk dat we met z'n tweeen waren. Ondanks de wind schoten we daarom dan ook snel op. In Ivano Frankivs'k hadden we al snel een hotel gevonden maar de manager vond dat we onze fietsen buiten het hotel, op straat, moesten parkeren. Daar gingen we natuurlijk niet mee akkoord en dus op zoek naar een ander hotel. Vreemd die lui kunnen geld verdienen en laten het zo lopen. Het hotel was gigantisch groot daar was best wel een plaatsje voor 2 fietsen. Het andere hotel vonden we al snel en die waren ook een stuk behulpzamer en gastvrijer. We mochten de fietsen plaatsen in het restaurant wat ze op dat moment aan het renoveren waren. Nadat we ingecheckt en gedoucht waren nog even door de gezellige stad gelopen. 's Avonds lekker gegeten en ook Thomas hield van een lekker biertje na een dag fietsen.

Dinsdag 22 mei: Ivano Frankivs'k - L'viv: 128 km
Ivano Frankivs'k verlaten was nog niet zo eenvoudig. Door diverse omleidingen en slechte bewegwijzering ostte ons zowat 3 kwartier voordat we goed en wel de stad verlaten hadden. We schoten goed op maar omdat we pas om circa 10:00 uur Ivano Frankivs'k hadden verlaten kwamen we toch pas laat in L'viv aan. We wilden slapen in de jeugdherberg maar het kostte nogal wat moeite om de herberg te vinden. Met behulp van een taxichauffeur lukte het uiteindelijk. De herberg zat vol met Oekrainers. Thomas vond het echter te creepy en wilde niet blijven. Ik zelf vond het nogal meevallen maar de herberg lag wel behoorlijk uit het centrum en ik vond het dan ook prima dat we naar iets anders op zoek gingen. In het centrum hadden we veel hotels gezien. We belanden al snel bij Hotel George. Midden in het centrum en toch goed betaalbaar. We besloten 4 nachten te blijven. Snel douchen en dan op zoek naar een restaurant. We vonden een Grieks restaurant Bistro Zorbas genaamd. (pr. Schewtschenko 14). De eigenaresse sprak perfect Duits want ze had jaren in Dresden gewoond. Toen ze hoorde dat we op de fiets waren ze ze dat we morgen terug moesten komen. Een van haar stamgasten had namelijke door de Oekraïne gefietst. Dat leek ons natuurlijk interessant om een collega te ontmoeten.

Woensdag 23 mei: L'viv
L'viv, vroeger een Poolse stad wordt ook wel L'vov genoemd. Het is een mooie monumentale stad die zich wel kan meten met Krakau. 's Morgens na het ontbijt tijdelijk afscheid genomen van Thomas. Ik moest wat werk verrichten en ik wilde ook onderdak regelen voor als ik weer terug in Kiev ben. 's Middag's door de stad gelopen en de vele historische gebouwen bewonderd. Hier krijg ik wel een paar dagen om dacht ik bij mezelf. 's Avonds uit gaan eten met Thomas en daarna naar de Griek om onze Oekraïnse fietscollega te ontmoeten. De eigenaresse speelde als tolk want zijn Engels/Duits was minimaal en dat gold ook voor ons Oekraïns/Russisch. Hij had door de hele Oekraïne gefietst en had zijn fotoalbums meegenomen. Verder hebben we nog wat over de politiek in de Oekraïne gesproken en de mogelijke Oekraïnse deelname aan de Europese Unie.

Donderdag 24 mei: L'viv
De hele dag met Thomas opgetrokken o.a. het hoogste punt van L'viv bezocht met een goed uitzicht over de stad. Verder het kerkhof Lychkivsky bekeken. Dit is vergelijkbaar met Pere Lachaise van Parijs. Vanaf 's middags al aan het bier en tot de late uurtjes door. We kwamen terecht in een zomercafé (zeg maar een soort feesttent) en daar ontmoeten we een advocaat waar we de hele avond mee gebabbeld en gedronken hebben. Omdat het vinden van een goed gekoeld bier nogal lastig was overgestapt op Wodka. De advocaat was nogal gul want hij had niet vaak de kans om Engels te spreken en nam dit buitenkansje dan ook met beide handen aan. Door de wodka liep het natuurlijk helemaal uit de hand. Maar we hebben het hotel toch nog gevonden :-) en geslapen als een os.

Vrijdag 25 mei: L'viv
Gelukkig geen kater 's morgens. Wel de hele dag rustig aan gedaan. Nog wat dingen in de stad bekeken maar ook wat gerust, gelezen en inkopen gedaan voor de volgende dag. 's Avonds weer gegeten in het Grieks restaurant en afscheid genomen van de vriendelijke eigenaresse. De hele avond was het slecht weer. Onweer, bliksem en stortbuien. Als dat morgen maar beter is.

Zaterdag 26 mei: L'viv - Ternopil: 125 km
Gelukkig was het 's morgens weer droog en de lucht zag er helder uit. Thomas ging richting Polen en ik precies de andere kant op, terug naar Kiev. Het verlaten van de stad verliep voorspoedig. Ik nam de hoofdweg maar het was niet druk. Lekker op tijd arriveerde ik in Ternopil en checkte ik in bij Hotel Ternopil. Dit hotel was volgens de Lonely Planet Gids niet veel bijzonders maar volgens mij was er al veel veranderd cq. gerenoveerd. Ik besloot een extra dag te blijven want Ternopil was de enige echte leuke stad voor Kiev. Ternopil heeft een groot kunstmatig meer, je waant je een beetje in Italië. Gegeten in een club waar ze reagy muziek speelden (incl. rasta dj), veel Bob Marley en UB 40. Tijdens het eten had ik een mooi uitzicht op het meer.

Zondag 27 mei: Ternopil
Laat opgestaan vandaag en wat gewandeld langs het meer. Mijn mail eens bekeken en vooral veel gelezen vandaag. Met leeswerk lag ik nogal achter. Ik ben zoveel mensen tegengekomen (buiten verwachting) dat er van een goed boek niet veel terecht kwam.

Maandag 28 mei: Ternopil - Khmel'nytskyi: 137 km
De eerste 60 km gingen lekker. Het was niet zo druk op de weg. Dat viel me reuze mee. Tijdens de 2e helft van de trip kreeg ik toch wel last van tegenwind. Dus vorderde ik een stuk langzamer. 20 km voor het einddoel kwam ik een mountainbiker tegen. Hij draaide om en vroeg waar ik naar toe ging. Ik zei Khmel'nytskyi. 'Ok' was het antwoord 'daar moet ik ook naar toe". Is daar een hotel vroeg ik. Het antwoord was positief en we fietsten samen verder. Hij sprak een beetje Engels en we konden zo wat dingen uitwisselen. Hij volgde o.a. het professionele wielrennen en had vrienden die in Italië professionele wielrenners waren. Hij noemde me enkele namen maar ik had nog nooit van ze gehoord. Mijn bijrijder bleek Ollo (of zoiets) te heten. Hij stelde voor om bij een tankstation een colaatje te pakken. Geen slecht idee dacht ik maar helaas de cola was niet meer voorradig. We reden de stad in en we kwamen een biertent tegen we gingen op voorstel van Ollo daar maar wat drinken. Ik was nog helemaal in de veronderstelling dat hij een colaatje bedoelde totdat hij met 2 pullen bier kwam aanlopen. Het bier dronk lekker weg na zo'n fietstochtje in de zomerse hitte. Na nog 2 bier stelde Ollo me voor om dat ik bij zijn familie kwam overnachten. Zo gezegd zo gedaan. We fietsten naar Ollo zijn werk, waar zijn bestelbusje stond. De fietsen werden ingeladen en op weg naar huis. Onderweg werden me tegengehouden door de Politie. 'Of we wat gedronken hadden?' was de vraag. Nee natuurlijk niet zei Ollo, alleen deze Hollandse toerist hier. Maar zo gemakkelijk kwamen we er niet van af. Nog een fooi aan oom agent en we mochten weer doorrijden. Het huis van Ollo lag niet ver, een minuut of 10 rijden. Daar aangekomen kennis gemaakt met zijn vrouw, 2 kinderen en de honden. Allemaal even vriendelijk. Eerst lekker gedoucht en lekker gegeten en gedronken. Wodka natuurlijk. Mijn gastheer was er gul mee. Daarna met het hele gezin naar het centrum van de stad waar het gezellig druk was. Wat videogames met de kids gespeelt en nog een paar biertjes genomen. Toen met de auto terug naar huis en lekker naar bed. Ik mocht slapen in het tuinhuis waar een 2-persoonsbed stond.

Dinsdag 29 mei: Khmel'nytskyi - Berdychiv: 155 km
Goed geslapen en tegen circa 7:45 opgestaan. Iedereen goedemorgen gewenst en toen ontbeten. Het leek wel een diner! Op het menu stonden aardappelen, salade en kippenpootjes. Ik begon me een beetje ongemakkelijk te voelen bedenkende dat de vrouw des huizes al zeker een uur in de keuken had gestaan om dit allemaal klaar te maken. Maar het was erg lekker en een goede basis voor de etappe die ik vandaag ging rijden. Ollo geeft me tijdens het ontbijt adviezen hoe ik moet rijden en bracht me daarna met zijn bestelbus naar de rand van de stad. In het begin gereden over een hoofdweg, en de eerste 60 km weer veel tegenwind. Daarna afgeslagen naar een landelijke weg en geen last meer van de wind. Ik reed door een mooie landelijke omgeving met hier en daar een flinke helling. Aangekomen in Berdychiv vond ik al snel een hotel. Na het inchecken nog wat inkopen gedaan en daarna een restaurant opgezocht. Vroeg naar bed gegaan.

Woensdag 30 mei: Berdychiv - Fastiv: 142 km
De rit naar Fastiv verliep voorspoedig behalve dan dat ik weer een afslag over het hoofd zag. Tenminste volgens de kaart moest die er zijn. Daarom zo'n 30 km meer gefietst als eigenlijk de bedoeling was. Pleister op de wonde was wel dat het door een mooi gebied ging. Een mooi landschap en lieflijke dorpjes. In Fastiv aangekomen weer ingecheckt in het hotel waar ik op de heenweg ook heb gelogeerd. Aan de receptie zat nu iemand anders en het inchecken ging gelukkig wat sneller. Daarna lekker gegeten in een restaurant. Die had ik bij mijn eerste bezoek gemist.  Verder was er weinig te beleven in Fastiv en daarom maar vroeg naar bed gegaan. Morgen een kort ritje naar Kiev.

Donderdag 31 mei: Fastiv - Kiev: 60 km
Vandaag dus een kort ritje van circa 60 km. Maar zoals al vaker tijdens deze vakantie ging die vlieger niet op. Ik verreed me al weer maar voordat ik dat doorhad was ik al 25 km verder. Toen ik Fastiv uitreed notabene nog twee keer gevraagd ik mijn beste Oekraïns. Maar ik sprak de naam van het dorp wat op mijn route lag verkeerd uit en het klonk net als een ander dorp wat echter in een andere richting lag. Dom dom dom. Normaal laat ik ook altijd op de kaart zien waar ik naar toe moet. Waarom nu niet dacht ik bij mezelf. Maar goed het kwaad was geschied en ik had ook geen zin om weer terug te rijden. Dan maar over de hoofdweg, 75 km naar Kiev. Dat schoot wel lekker op. Het was redelijk druk maar ik kon rijden via de vluchtstrook. De kwaliteit van de weg was goed, het was vlak en de wind in de rug. Ik ging dan ook als een speer. Maar volgens mij kwam dat ook door mijn ipod met rockmuziek (zo hoorde ik tenminste het verkeer niet langs mij suizen) en doordat ik nog steeds kwaad was op mijzelf dat ik zo verkeerd gereden was. Iets wat me normaal, behalve tijdens deze vakantie, zelden gebeurt. Doordat ik het begin van deze vakantie in Kiev startte vond ik snel de locatie van mijn appartement. Al met al is Kiev geen moeilijke stad om als fietser in en uit te rijden.

Vrijdag 1 juni t/m 3 juni - Kiev
Mijn laatste weekend in Kiev bestond vooral uit luieren, wat stadswandelingen en natuurlijk uitgaan. Voor de toeristische bezienswaardigheiden verwijs ik graag naar de diverse reisboeken die er over deze stad zijn.