27 november – Amsterdam – Kaapstad
Het inchecken ging geweldig snel. Binnen een half uur stond ik dan ook voor de douane. Kon het zo maar altijd gaan. Tijd om de Airport Library te bekijken. Leuke boeken in allerlei talen van Nederlandse schrijvers of Nederlandse thema's . Daarnaast een aantal iPads waarop wat voorgeprogrammeerde informatie over Nederland was weggezet. Er werd veel gebruik gemaakt van de bieb. Het vliegtuig vloog op tijd en ondanks de lange vlucht van circa 11 uur ging het snel voorbij. Veel geslapen en 3 films gekeken. Ook op de luchthaven in Kaapstad liep alles van een leien dakje. De bagage en de fiets kwamen snel en de bagagekarretjes waren ook heel geschikt om een fietsdoos mee te vervoeren. Dat is ook lang niet altijd het geval. Toen ik naar buiten liep stond mijn chauffeur meteen voor mijn neus en binnen een half uur stond ik in mijn hotelkamer. Ik wilde nog even mijn telefoon opladen met behulp van mijn wereldstekker maar die vlieger ging niet op. De Zuid Afrikaanse versie zat er namelijk niet bij. Dat wordt dus morgen zoeken naar een adapter.

28 november – Kaapstad
Na het ontbijtbuffet op weg. Onderweg al snel een winkel gevonden waar ze adapters hadden. Snel geregeld dus. Kaapstad vond ik niet indrukwekkend, Er was nog maar weinig historie over. Wel veel nieuwbouw en beton. Het enige echt historische was het fort wat door de Nederlanders is gebouwd. Dit heb ik dan ook uitvoerig bekeken. Daarna de stadswandeling van de Lonely Planet gelopen. Een 3 km lange wandeling. Naast het fort was alleen de compagnietuin interessant. Veel oude villa's en een grote tuin waar vroeger de groente voor de VOC verbouwd werd maar met en met steeds meer een botanische tuin werd. De stad was dan niet zo interessant maar de indrukwekkende Tafelberg des te meer. Kaapstad is inderdaad een van de meest mooi gelegen steden ter wereld. Daarom maar op een toeristische stadsbus gestapt die ook o.a. de Tafelberg aan deed. Helaas was de kabelbaan niet in gebruik en mij ontbrak het de tijd om naar boven te lopen. Ik had bovendien hiervoor ook niet echt goede schoenen bij me. De busrit was mooi en na de Tafelberg reden we verder langs de kust om uiteindelijk te eindigen in de haven. De haven was vol met winkels, bars en restaurants. Zo was er een Belgisch restaurant maar bijvoorbeeld ook een Biergarten uit München. Die laatste compleet met negerinnen in dirndls en een Tiroler blaasband die liedjes speelde zoals 'In München steht ein Hofbrauhaus', 'Viva Kolonia' en de uitsmeiter 'Heidi, deine Welt sind die Bergen'. Tsja hiervoor was ik niet naar Zuid Afrika gekomen. De haven maar weer ontvlucht en naar het hotel teruggegaan om mijn fiets uit de fietsdoos te bevrijden. Daarna wat gaan eten en op tijd naar bed. Morgen fietsen.

29 november – Kaapstad – Simon's Town
Deze fietsreis heb ik geboekt bij Vlieg&Fiets en zij geven het advies ook het Kaapse schiereiland te bezoeken. Zeg maar alles onder Kaapstad. De circa 60 km lange rit naar Simon's Town oftwel Simonstad is echt de moeite waard. In het begin natuurlijk wel veel verkeer maar na zo'n 10 km werd het al een stuk rustiger. Het terrein is glooiend met mooie vergezichten. Ik heb niet de officiële route van Vlieg&Fiets gevolgd  maar de alternatieve route die men verder niet beschreven had. Mijn fietsroute liep geheel langs de kust over de Chapmans Peak. Het was een geweldige rit en weinig verkeer. Onderweg nog gezellig gebabbeld met een stelletje, Lance en Nina, die aan het wielrennen waren. Hij was een ex professional. Rond 13.00 uur kwam ik aan in Simon's Town en ingecheckt bij Simon's Town Backpackers. Daarna wat door het stadje gelopen. Het is een marine stad, eigenlijk een beetje het Den Helder van Zuid Afrika. Het stadje heeft een aantal mooie victoriaanse huizen. 2 km buiten de stad ligt Boulder Beach waar je de Afrikaanse pinguïn kan  bekijken die daar een tweetal kolonies hebben. 's avond wat gegeten in de plaatselijke pub en daar maar blijven hangen. Het zat er vol met zeelui. De eerste vraag die ik gesteld kreeg was 'Are you one of those American marines?' Er bleek een schip Amerikanen in de haven te zijn geland. Maar snel ontkennend geantwoord want je weet maar nooit of ze de slagvaardigheid van de US Marines eens wilden testen :-) Die avond met wat mensen gebabbeld en voordat ik het wist was het al weer tegen eenen. Het werd tijd om naar bed te gaan want morgen wilde ik Cape Point en Kaap de Goede Hoop bezoeken.

30 november – Cape Point en Kaap de Goede Hoop
Vandaag op weg naar (bijna) het zuidelijkste puntje van het Afrikaanse continent. Tijdens het ontbijt wat gebabbeld met 2 KLM medewerkers die één weekje in Zuid Afrika rondreisden. Daarna op weg. In het begin moet er aardig geklommen worden maar de beklimming was wel zeer gelijkmatig. Het liep lekker. Onderweg kwam ik al een aantal borden tegen waar ik gewaarschuwd werd voor de bavianen. Ze schijnen erg brutaal te zijn. Automobilisten werden dan ook gewaarschuwd om de ramen en deuren van hun auto dicht te houden. Maar fietsers dan? Dacht ik. Het zal me benieuwen. Onderweg kwam ik al een tweetal bavianen tegen die lui op een parkeerplaats lagen. Eenmaal in het natuurpark  Cape Peninsula aangekomen zijn de wegen rustig, het terrein is heuvelachtig. Het is een mooie fietsroute met bijzondere fynbos begroeiing. En daar kwam ik ook een grote troep bavianen tegen. Een groot mannetje liep voorop en de rest er achteraan. Maar ze liepen over de hele weg. Ik besloot maar even te wachten want ik had weinig zin om er tussendoor te manoeuvreren. Wie weet reageren ze wel vijandig. Nadat er een tweetal auto's aankwamen gingen ze allemaal naar rechts en durfde ik het wel aan om er langs te fietsen. Er waren overigens wel meer fietsers onderweg, zo nu en dan kwam ik eentje tegen. Bij Cape Point aangekomen nog een flink stuk omhoog gewandeld naar de top en genoten van de vergezichten. Op de weg terug doorgereden naar Kaap de Goede Hoop en daar liepen ook een aantal struisvogels in het wild rond. Daar kwam ik aan de praat met een aantal fietsende Zuid Afrikanen die me vertelde dat parkwachters een troep bavianen hadden verjaagd omdat ze wel erg opdringerig werden. Ze vertelden me ook het verhaal dat een aantal maanden geleden een baviaan in Simon's Town een oude man zijn eten hadden afgepakt en dat dit niet zachtzinnig was gegaan. Maar ondanks de broodje aap? verhalen was het al met al een geweldige rit. ´s avonds wat gegeten in de haven en de rest van avond in de hostel gebleven. Wat gekeuveld met medereizigers en de medewerker van het hostel die een Nederlandse vriendin bleek te hebben.

1 december – transfer Simon's Town – Stellenbosch
Een auto zou me oppikken om me naar Stellenbosch te brengen. Hij was perfect op tijd en om 11:00 uur stond ik in Stellenbosch. Ik had natuurlijk ook de route kunnen fietsen maar het leek me geen geweldige rit want je moet weer naar  Kaapstad. Gedeeltelijk had ik die route al gereden en je moet voorzichtig zijn dat je niet de verkeerde weg kiest want dan zit je meteen in de grootste Township van Zuid Afrika. We kwamen er nu met de wagen langs. 2 miljoen mensen en alleen maar golfplaten. Youp van het Hek noemde het eens 'Golf Open'. Ingecheckt bij de Stumble Inn, weer zo'n hostel. De accommodatie is dan misschien niet zo geweldig maar het is wel de manier om andere mensen te ontmoeten. Daarna op weg gegaan naar Franschhoek een ritje van zo'n 32 km. Het is vooral in het begin een heuvelachtige rit en daarna wat meer glooiend. Veel wind vandaag. De weg is redelijk druk maar er is een goede vluchtstrook. Onderweg een prachtige omgeving. Uiteraard veel wijnranken en wijnboerderijen en om je heen overal bergen. Onderweg kwam ik ook de eerste fietstoerist tegen. Wielrenners kom ik overigens dagelijks tegen. Er wordt veel gefietst rondom Kaapstad. In Franschhoek op het terras gezeten en daarna weer dezelfde weg teruggereden. Ondertussen wel al besloten om een dag langer in  Stellenbosch te blijven en en wijn excursie te gaan doen. Die werd ook georganiseerd door mijn Hostel. Gelukkig was er nog plaats en ik kreeg nog korting ook. Het kan niet beter.

2 december – Stellenbosch
Om half elf met 5 anderen (2 Zwitsers, 2 Engelsen en een Fransman) gestart met de wijntour van Easy Rider.  In de omgeving van Stellenbosch zijn er veel wijnboerderijen die je kunt bekijken, wijnen kunt proeven en uiteraard wijnen kunt kopen. Wij gingen er 4 bezoeken en bij elke wijnboerderij konden we 5 wijnen proeven. Bij de eerste boerderij kregen we een korte rondleiding waarin ons werd uitgelegd hoe wijn gemaakt word. Daarna volgde een korte uitleg over het proeven van wijnen en konden we het geleerde in praktijk brengen. Vooral de laatste 2 boerderijen die we na de eenvoudige lunch bezochten waren ontzettend mooi gelegen met mooie views. Om half 5 terug in de hostel waar ik zag dat er 2 fietsers waren aangekomen. In de avond ook een uurtje met hun gebabbeld. Ze bleken ongeveer dezelfde route als ik te rijden alleen juist van de andere kant. En verder hadden ze o.a. ook veel gefietst in Zuid-Amerika en gewoond in Suriname en Nieuw Zeeland. Echte wereldburgers dus. 's avonds fantastisch gegeten in restaurant De Volkskombuis waar ik ook de 2 Zwitsers van de wijntour weer tegenkwam. Om 22.00 uur toch maar naar bed gegaan want door het vele wijnproeven toch wel moe.

3 december – Stellenbosch – Rooi Els
's nachts had het goed geregend maar 's ochtends was het gelukkig droog. De zon brak al weer door maar er hingen nog flinke donkere wolken bij de bergtoppen. Ik ben benieuwd of ik het droog ga houden en voor de zekerheid mijn regenjas toch maar bovenin de fietstas gelegd. Het eerste gedeelte van de route, tot Sommerset West, was druk. Gelukkig was er een brede vluchtstrook. Regelmatig was er een stevige korte klim. Nadat ik Gordon's Bay uitgefietst was geluncht met een mooi uitzicht op de zee. Deze plek werd aanbevolen om walvissen te spotten. Maar het seizoen is eigenlijk al afgelopen en dan ook geen walvis gezien. De route ging verder langs een mooie kustweg. Het terrein is fink heuvelachtig met soms pittige klimmetjes. Onderweg prachtige vergezichten.  Het eindpunt van deze rit was Rooi Els.  Mijn B&B  genaamd Wonderlings was fraai gelegen, ik had via mijn kamer (met geweldig balkon) uitzicht op het dorpje, de baai en de bergen. Zo'n panorama zou ik thuis ook wel willen hebben. De kamer, badkamer en keukentje zag er goed verzorgd uit. In mijn appartement lag heel wat informatie over de omliggende natuur van Rooi Els. Bij de naam Rooi Els dacht ik in eerste instantie nog aan een prostituee :-) maar het bleek om een Rooi Els (boom) te gaan. Ondanks dat Rooi Els maar klein is was er wel een bar met eenvoudig eten. Na het eten nog het strand en de duinen bekeken met een perfect vergezicht op de bergen en de kustlijn. Op het strand was er ook een familie met een typische Zuid-Afrikaanse hond, een boerboel. Geweldig wat een indrukwekkende verschijning. Daar zou ik geen ruzie mee willen hebben. Daarna terug naar de bar om nog wat te drinken. Veel locals aanwezig die druk Afrikaans spraken. Ondanks dat dit veel raakvlakken heeft met het Nederlands is het toch moeilijk te volgen al vang ik wel wat woorden op. Tegen 21:00 uur terug naar mijn B&B. Nondenju er is vrijwel geen verlichting hier en ik moet dan ook in het pikkedonker terug. Had ik mijn fietslampje maar meegenomen. Thuis nog wat gelezen en toen naar bed.

4 december – Rooi Els – Hermanus
Om 8:00 werd er op mijn slaapkamerdeur geklopt en bracht de vriendelijke eigenaar mijn uitgebreide en overheerlijke ontbijt. Veel fruit, yoghurt, koffie, brood, kaas en ook nog spek en ei. Lekker op mijn balkon alles opgegeten. Daarna de fiets bepakt en nadat er een foto van mij werd genomen op weg. De foto zou per e-mail naar me opgestuurd worden. Een mooie service. Het was meteen klimmen geblazen toen ik Rooi Els uitreed. Maar dit bleek ook meteen de pittigste klim van die dag te zijn. Weer een mooie weg, zeker de eerste 40 km, De laatste 20 km waren wat drukker maar er was een brede vluchtstrook dus echt last van het verkeer had ik niet. In Hermanus ingecheckt bij de Hermanus Backpackers. Hermanus is de ideale plek om walvissen te spotten maar ik gaf mezelf niet veel kans want het seizoen loopt tot december.  Toch maar eens de zee afgezocht en zowaar zie ik een walvis uit het water springen en water spuiten. Magnifiek gezicht al was die nog ver weg. Tussen de rotsen liepen ook nog klipdassen. Grappige beestjes ongeveer zo groot als een konijn. Na geshopt te hebben voor de volgende dag wat gaan eten bij Fischerman's Cottage. Heerlijke vis en een goed glas wijn. En zeker niet te duur.

5 december – Hermanus – Elim
Vandaag het binnenland in.  Mooi want ik ben wel toe aan wat variatie. De afgelopen dagen waren geweldige ritten maar eens iets anders zien is natuurlijk ook prima. De eerste 28 kilometer zouden over volgens de beschrijving druk zijn. Dat viel reuze mee,  mede doordat het zondag was. Vanaf kilometer 28 was het gedaan met het rijden op asfalt en ging de weg over op gravel. Na 4 kilometer een lange steile klim. Deze was niet opgenomen in de beschrijving van Vlieg&Fiets en bij nader inzien vond ik dit nog wel de lastigste klim van de dag. Na enige tijd weer een korte en steile klim, De gravel is stoffig maar gelukkig rijden en er niet veel auto's. In het algemeen is de gravelweg goed te berijden. Zo nu en dan kom ik een vriendelijk wuivende voetganger tegen en ligt er een huisje tussen de weilanden. Het lijkt me dat de streek het voornamelijk moet hebben van de veeteelt maar ondanks de weilanden zie ik niet veel vee. Bij kilometer 47 een lange klim naar ongeveer 300 meter hoogte. Het venijn zat hem bij deze klim in de staart. De afdaling daarna was lastig, soms steil en de gravel was lang niet altijd even goed. Onder aan de voet van de afdaling kwam ik een hele troep bavianen tegen die verschrikt het bos in vluchten. Daarna werd de wereld iets meer bewoonbaar en kwam ik wat vaker huizen, landerijen en auto's tegen. Tegen half 3 kwam ik in Elim aan. Elim is een klein plaatsje gesticht door een Duitse missionaris. Eigenlijk maar één lange straat met links en rechts kleine huisjes met soms rieten daken. Aan het einde een kerkje. Ik wilde inchecken bij Guest House B&B maar er was niemand thuis maar de deur kon ik gewoon openmaken. Ver weg zullen ze dan ook niet zijn dacht ik. De buurman zat op z'n stoepje. Daar maar eens vragen. Maar hij wist het ook niet en was ook maar te gast. Ik bleef even met hem keuvelen. Hij bleek Joey te heten. Een tweede man kwam er bij staan die vroeg of ik van Vlieg&Fiets was en of ik accommodatie zocht. Hij zou wel de dame van de B&B gaan roepen. Even  nadien kwam er een vriendelijke dame bij het huis. Ik dacht nog even dat zij de eigenaresse van de B&B was maar zij was de predikant van het dorp waar Joey te gast was. Ik moest binnenkomen en wat komen eten zei ze. 'Lekkere kost' drong ze aan. Ok dan maar samen met Joey en de predikante naar binnen en daar stond nog een rijkelijk gedekte tafel. Salade, rijst, aardappelen, drumsticks etc. Het diner was eigenlijk afgelopen maar zij warmde wel wat voor me op. De predikante nam weer afscheid en ik bleef samen met Joey aan de eettafel zitten. Ondertussen kwam wel nog iemand vertellen dat de dame van de B&B gearriveerd was. Even gaan kennis maken en de fiets stallen en toen terug naar Joey. Hij bleek een gepensioneerde architect uit Kaapstad te zijn. Vooral over politiek, corruptie en criminaliteit in Zuid Afrika gehad en hoe was dat dan in Nederland? Daarna werd het onderwerp God en religie aangekaart. Je bent tenslotte bij een predikant in huis en dat ook nog op een zondag. Zowaar zat ik plotseling in een bijbelklas. Overigens niet opdringerig. Zeker niet slecht om eens te filosoferen en ik had tijdens ons gesprek wel verwacht dat ook het onderwerp religie aangesneden zou worden. Tegen vijven nam ik afscheid en kon ik eindelijk gaan douchen. Daarna even wat door het dorp gaan lopen waar de kerkklok geluid werd voor het avond gebed. Het was behoorlijk afgekoeld. Ik had zo'n gevoel dat het een rustige avond zou worden. Een kroeg zag ik niet. Er was wel een café maar dat bleek een winkeltje te zijn. Ik had al zo'n vermoeden dat er geen wijn of bier te koop zou zijn en toen ik hier naar vroeg keek ze me verwijtend aan, 2 colaatjes gekocht en terug naar de B&B . Even op bed gelegen en toen werd er op de deur geklopt. 'Dinner is ready'. Een eenvoudig 3-gangen diner. Lekker met veel groente. Iets was ik in de meeste restaurants wel mis. Toen ik terug naar mijn kamer ging was de dienst in de kerk afgelopen. Vanavond lekker verder lezen in Max Havelaar en vroeg naar bed. Ook niet slecht tijdens een vakantie.

6 december – Elim – Bredasdorp
Goed uitgerust aan het uitvoerige ontbijt begonnen. Het zou vandaag een vlakke etappe worden. Ik besloot om twee etappes van Vlieg&Fiets te combineren. Eerst naar de kust (richting Struisbaai en Cape Agulhas) over voornamelijk gravelwegen en uiteindelijk weer het binnenland in, naar Bredasdorp. Het was een behoorlijk sterke wind waar ik de hele dag last van zou blijven houden. Vanaf kilometer 1 tot en met kilometer 35 gravel die in het begin nog best goed was maar zeker de laatste 5 kilometer behoorlijk slecht was met veel dikke stenen. Ik werd dan ook behoorlijk door elkaar gerammeld. Onderweg kom ik weinig mensen tegen al zijn de chauffeurs die me tegemoet reden vriendelijk en wuivende me vaak toe. Huizen zijn er vrijwel niet te zien maar des te meer landbouw en dorre weilanden waar zo nu en dan schapen op grazen. Schaduw is er nergens behalve dan het rieten afdakje bij kilometerpaal 69. Onderweg veel vogels zoals de blauwe kraanvogel (nationale vogel van Zuid Afrika) maar ook roofvogels en een soort kieviten. Na kilometer 35 rechtsaf naar Struisbaai waar ik aan de zee wilde lunchen. Ik had gelukkig niet meer de wind recht op kop maar die beukte nu in mijn zij. Dit is iets dragelijker. Tijdens de lunch op het strand naar een kitesurfer gekeken. Hij zal wel blijer met de wind geweest zijn dan ik. Toen naar Bredasdorp over een lange vlakke rechte weg. Alleen op het einde een tweetal korte klimmetjes. Ook hier had ik de wind in mijn zij maar toch  schoot ik goed op. Bredasdorp is het centrum van de tarwe industrie. Dit was ook meteen te zien toen ik het stadje inreed want er stonden een aantal indrukwekkende graansilo's. Ingecheckt in het Firlane Guest House in het centrum.

7 december – Bredasdorp – Swellendam
Na een uitgebreid ontbijt vertrokken naar Swellendam. Onderweg veel uitgestrekte akkers, schapen en zo nu en dan runderen. Het terrein is heuvelachtig met soms steile klimmen. De zon scheen vollop en schaduw was er niet. Gelukkig is er weinig verkeer. Wat tegenviel was echter de wind. Zeker de eerste 20 km blies die hard op kop en daarna had ik de wind schuin tegen me in. Zelfs de afdalingen gingen daarom niet erg hard. Onderweg kreeg ik een lift aangeboden van een vriendelijke oude heer in een Toyota Pickup. Maar je bent op fietsvakantie of niet dus ik heb het aanbod vriendelijk afgewimpeld. Langzaam maar zeker kwam Swellendam in zicht. Het stadje ligt aan de voet van de lange bergen.  Ingecheckt bij Swellendam Backpackers Adventure Lodge en meteen kennis gemaakt met Stephan uit Keulen die op mijn kamer lag. Na het douchen en internetten maar bij het kampvuur gaan zitten en kennis gemaakt met Richard (Brit maar voormalig Zuid-Afrikaan), zijn collega Pavel uit Polen. Beiden werkten als facilitymanagers op een aardbeienboerderij in Engeland. Dat betekent vooral van  alles organiseren voor de circa 450 Oost-Europeanen die daar seizoensarbeid komen doen. Verder waren aanwezig Math en zijn vriendin Sam. Beide hadden hun baan opgegeven en hun hele hebben en houden verkocht en waren aan een wereldreis begonnen. Beide waren ook afkomstig  uit Engeland maar Sam was oorspronkelijk ook uit Zuid-Afrika. Verder was er een Fins stel die vanuit Cairo met het openbaar vervoer 6 maanden door Afrika hadden gereisd. Nog wat inkopen gedaan in de stad want 's avonds zouden we gaan barbecueën. Richard had duidelijk het hoogste woord en dat zou de rest van de avond zo blijven. Hij had in het Zuid-Afrikaanse leger gezeten, grenzen bewaakt en de orde gehandhaafd in de Townships. Verder had hij ook gewoond in een aantal Kibboetsen in Israel, in Cyprus, hij had in het Britse leger gediend in Joegoslavië. Kortom genoeg stof voor sterke? verhalen. De avond vloog voorbij en voor ik het wist was het half een,

8 december – Swellendam
Eigenlijk niet gepland maar ik besloot een dag langer in Swellendam te blijven en het natuurpark de Bontebok per fiets te gaan bezoeken. Het park ligt zo'n 7 km van Swellendam. In het park zijn diverse beesten te zien zoals de bontebok, rheebok, grijsbok, duiker, rode hartebeest en de bergzebra. Ik heb ze helaas niet allemaal kunnen bewonderen maar toch regelmatig kon ik een blik werpen op een kleine kudde bontebokken. Verder kwam ik wat struisvogels tegen en nog een ander soort antilope (gazelle?) die ik niet kon thuisbrengen. In het park loopt zo'n 20 km gravelwegen. Niet altijd van even goede kwaliteit soms zelf behoorlijk dikke stenen. Maar al met al de moeite waard en ik ben er dan ook de hele dag zoet geweest. 's avond weer met mijn vaste groep weer rond het kampvuur gezeten. Verder waren er die avond ook nog aanwezig een Italiaans en een Duits stelletje en twee  zusjes uit Victoria. Ook nu weer tegen half een naar bed.

9 december – Swellendam – Barrydale
Vandaag een korte rit van circa 45 km en daarom pas na tienen vertrokken. Vrijwel iedereen ging verder. De rit naar Barrydale bracht me verder landinwaarts, naar het gebied dat bekend is als de Kleine Karoo, en waar de Route 62 doorheen komt. De eerste 9 km gaan over de drukken N2 maar die heeft gelukkig een brede vluchtstrook. Daarna een afslag naar een rustigere weg die me naar de Tradouwpas brengt. Een mooie klim maar wel in de volle zon. Onderweg gepicknickt in het pikniekbosch. Een mooie schaduwrijke plek met een kleine waterval. Toen ik bijna klaar met mijn lunch was kwam er een man met zijn auto. Ook hij wilde hier lunchen en na wat gebabbeld te hebben zei hij: 'do you see that tree over there?' Last year a foreigner hang him self overthere. Because it was winter it took a while before they found him and he wasn't even rotten.' Zo hoor je nog eens wat :-) Het grootste gedeelte van de klim had ik achter de rug en ik zat nu midden tussen de Lange Bergen. Ruig! Daarna snel gearriveerd in Barrydale. Bij B&B Die Lang Huis was geen plaats maar de vriendelijke eigenaar verwees me wel naar een backpackers accommodatie. Perfect want dat had ik eigenlijk nog veel liever omdat het de beste manier is om andere reizigers te ontmoeten. Zo checkte ik in bij Karoo Travel Center en Backpackers / Dung Beetle Bar. De eigenaar Mark stond op het moment aan de braai (barbecue) want hij had behoorlijk wat gasten te eten. Een colaatje aan de bar genomen en daarna de kamer bekeken. Ik bleek op dat moment de enige gast te zijn en dat zou ook zo blijven. Omdat ik er vrij vroeg was besloot ik maar eens om mijn kleren te gaan wassen want ik raakte een beetje door mijn voorraad heen. Daarna een heerlijke powernap gedaan. Ik besloot om ook maar meteen bij de Dung Beetle Bar te gaan eten. Heerlijke rumpsteak die werd opgediend door een enthousiaste (Indiaase) serveerster. Na het eten even door Barrydale gelopen. Een leuk plaatsje met een aantal toeristische winkeltjes, restaurantjes en B&B. Maar toeristen waren er niet te bekennen en het was er redelijk uitgestorven. Daarom maar terug gegaan naar mijn backpackers hostel en in de bijbehorende Dung Beetle Bar een biertje besteld. Eigenaar Mark zat ook aan de bar en zijn vriendin Karen serveerde. Ook local Trevor was aanwezig en hij was 4 jaar geleden verhuisd van Kaapstad naar Barrydale en had nu een grote tuin met fruitbomen en hij kweekte er bloemen o.a. rozen. Hij gaf me een rondleiding door zijn tuin. Het irrigatiesysteem was interessant. Trevor (maar ook veel anderen in Barrydale) hadden een abonnement op bergwater. In zijn tuin stond een groot betonnen reservoir en één keer per week, op donderdag, werd dit gevuld met bergwater. Er liepen kanalen vanaf de bergen naar het dorp, Verder had hij een mooie luchtfoto van Barrydale  en hierop kon je precies zien waar de (rijke) blanken wonen en waar de zwarten en kleurlingen. Die laatste groep hadden duidelijk minder ruimte, kleinere woningen en minder grond er om heen. Daarna met Trevor terug naar de bar. Het werd een gezellige avond met veel bier, wijn en goede popmuziek uit de jaren 80 en 90. Tegen half 1 naar bed.

10 december – Barrydale – Ladismith
's morgens om 6 uur opgestaan en na ontbeten te hebben om 7:15 uur weggereden. het zou een lange rit worden naar Ladismith en volgens de weersvoorspelling zou het tegen de 37 graden worden. De eerste 4 km was een flinke klim daarna werd het vlakker al bleef het heuvelachtig met klimmen en afdalingen. Onderweg gestopt bij 'Ronnie's Sex Shop' en heerlijk ontbeten. Overigens is dit geen echte sex shop, al hangen er wel veel bh's aan het plafond, maar gewoon een bar, restaurant en  verkoop van souvenirs en toeristische informatie. Ik kwam ook nog in gesprek met eigenaar Ronnie die me een aantal folders meegaf met accommodatie in Ladismith. Ronnie leek me echt zo'n oude hippie en onderweg kwam ik hem nog een keer tegen. Hij vertelde me tevens wat me nog als fietser te wachten stond. Ik had die dag geluk want de zon brak pas tegen 11:30 uur door en daarom was de temperatuur tot die tijd dragelijk. Ook was er gelukkig nauwelijks wind. De laatste 10 km voor Ladismith werden weer wat pittiger. Of lag dit nou aan de zon? De rit was in ieder geval mooi en liep door een droog landschap met weer mooie vergezichten. Soms lange klimmen en ook veel vals plat. Behalve Ronnie's Sex Shop kwam ik niet echt veel andere gelegenheden tegen om wat te drinken en te eten. Onderweg kwam ik een aantal keren struisvogels tegen, Ingecheckt bij Albert Manor Guest House. Een mooi monumentaal pand uit eind 19e eeuw en gebouwd door een rijke struisvogelboer.  In die tijd deden ze zeker goede zaken met al die struisvogelveren op de hoeden van de Europese dames. Ladismith, niet te verwarren met Ladysmith, stelt als plaatsje niet veel voor. Wel veel winkels en het is er druk op straat. Duidelijk een centrumplaats. Maar toch kon me de plaats zelf niet echt bekoren. Iets wat Trevor mij ook al verteld had. Na gegeten te hebben bij restaurant 'Route 62' heerlijk op de veranda van mijn B&B gezeten en verder gelezen in Max Havelaar. Een wel toepasselijk boek op deze locatie want het huis had ook net zo goed in Indonesië kunnen staan.

11 december – Ladismith – Calitzdorp
Na een uitvoerig ontbijt met veel vers fruit op weg. Het ritme kreeg ik in het begin niet te pakken. Lichte stijgingen en vals plat gecombineerd met tegenwind was hier schuldig aan. Onderweg veel bergen om me heen met zo nu en dan wijngaarden en fruitplantages. Regelmatig moest ik klimmen (en ook weer wat dalen) totdat ik uiteindelijk op de top van de 655 meter hoge Huisrivierpas belandde. Daarna een 7 km lange en indrukwekkende afdaling die me bij de rivier bracht. Na circa 3 km door een dal gereden te hebben weer een flinke klim gevolgd door een afdaling naar Calitzdorp. Calitzdorp wordt ook wel de port hoofdstad van de wereld genoemd en staat bekend om zijn rode wijnen en port. Het is een leuk dorpje met pittoreske huizen en een kerk die op de monumentlijst staat. Ingecheckt bij Die Dorpshuis, gedoucht, gegeten en dan op weg naar de meest bekende en succesvolste wijnboer in de omgeving, Boplaas genaamd, Er was een korte wandelroute over één van de wijngaarden uitgestippeld, daarna binnen wat ports gaan proeven en één flesje gekocht.
's avonds kwam ik in gesprek met de eigenaar van Die Dorphuis. Hij had me gisteren zien fietsen en wist ook dat ik overnacht had bij de Dung Beetle Bar. Dat had die gehoord van de eigenaar Mark die hij scheen te kennen. Wat is de wereld klein :-). Heerlijk gegeten bij Die Dorpshuis en daarna op tijd naar bed gegaan.

12 december – Calitzdorp- Oudtshoorn
's morgens weer uitgebreid ontbeten. Zoals bij alle B&B staat er fruit, yoghurt, muesli, gebakken ei, worstjes en spek op het menu. Daarna op weg naar Oudtshoorn. Eigenlijk maar een afstand van 50 km maar ik nam een detour en daarom was mijn rit zo'n 20 km meer. Nu hoefde ik in ieder geval niet over de hoofdweg. Ik schoot lekker op want de route was grotendeels vlak en er was niet veel wind. Het zonnetje scheen wel behoorlijk maar de temperatuur was goed uit te houden. In de verte kon ik altijd de bergen zien liggen. Een mooi uitzicht! Onderweg wat wijnbouw maar vooral struisvogels in de wei. Het viel me op dat de jonge dieren in grote aantallen in een weiland stonden en de volwassen dieren vaak in groepjes van 2 of 3. De jonge dieren renden altijd weg maar de volwassenen bleven stoïcijns staan, klaar om hun eventuele kuikens of eieren te verdedigen. Sommigen renden zelfs mee. Zo nu en dan zag je ook een mannetje baltsen om indruk op de vrouwtjes te maken. Zo'n 8 km voor Oudtshoorn passeerde ik de struisvogelboerderij Safari Ostridge Farm waar je een rondleiding kon krijgen. Eerst een informatie video van zo'n 6 minuten en daarna vertelde gids Daniel het een en ander over de struisvogel. We konden ook echte struisvogeleieren bewonderen en mochten er zelfs op gaan staan. Daarna mochten we gaan zitten op een struisvogel. De struisvogel stond veilig in een soort houten omheining. De durfals mochten ook een ritje maken op een struisvogel. Niemand van mijn groep zag dat echt zitten maar mij leek me dat wel wat. En zo zat ik op een struisvogel en rende ik zo'n 50 meter tussen wat andere struisvogels door. Ik werd uiteraard begeleid door 2 medewerkers van de boerderij die me zouden opvangen als ik zou vallen. En nu ben ik dus de trotse bezitter van een certificaat met de volgende tekst: 'B.J. Linssen has achieved the highest distinction for the daring and skill, displayed while riding the worldś largest bird the ostrich.' Daarna op weg naar de hostel Backpackers Paradise waar ik een tweetal overnachtingen had gereserveerd. In de hostel aangekomen zag ik ook 2 meisjes uit mijn groep van de struisvogelboerderij. één van de twee bleek ook in Heerlen te hebben gewoond. Haar ouders wonen er nog steeds en haar opa, Leo Loozen, woont in Waubach. Zij beschreef me precies de Oude Markt met lingeriezaak Barbara. Alweer blijkt de de wereld  klein te zijn :-). 's Avonds aan de bar doorgebracht en o.a. gebabbeld met een Schot op leeftijd, hij liep al met een kruk, die met de motor vanuit Schotland naar Zuid Afrika had gereden en nu op  de weg terug was. in 2004 had hij nog met zijn vrouw, helaas overleden, gefietst van Schotland naar India. Ik kon het me bijna niet voorstellen want echt fit zag hij er niet uit. Zo zie je maar weer dat je in 6 jaar flink kan aftakelen. Dat geeft wel te denken.

13 december – Oudtshoorn
Vandaag een 'rustdag' en ik ging de Kango Caves  bezoeken. De Kango Caves zijn druipsteengrotten die op zo'n 30 km van Oudtshoorn liggen. Vlieg&Fiets noemt het een pittige tocht maar ik vond het nogal mee vallen. Alleen op het einde moest je behoorlijk klimmen. Maar ik had ook geluk met de wind. De laatste 20 km van de rit zijn in ieder geval de moeite waard want je fiets door een soort kloof, de Schoenmanpoort. Bij de Kango Caves is er zelfs een fietsenstalling al vond ik die niet erg veilig uitzien. Teveel uit het zicht van alles en iedereen. Maar ik had gelukkig mijn kettingslot bij me. Bij de Kango Caves kun je diverse rondleidingen volgen en ik koos voor de Adventure Tour, een 90 minuut durende tocht waarbij geklommen en gekropen moet worden door nauwe gangen met spectaculaire namen zoals de duivelsschoorsteen en de brievenbus. Deze tocht was dan ook alleen geschikt voor slanke mensen. Maar ik had de voortas van mijn fiets bij me, een tweetal bidons en een fietspomp. Ik zag me die niet door de nauwe gangen slepen. Ik mocht de spullen, bij hoge uitzondering, achterlaten bij de kassa. Het eerste gedeelte is toch wel het mooiste van de rondleiding. Mooie en indrukwekkende kolommen, stalactieten en stalagmieten. Daarna volgde het kruip en klimwerk. Dat was soms behoorlijk pittig. Naderhand las ik bij de uitgang krantenartikelen van enige jaren geleden waar een te dikke vrouw was gevallen en was blijven steken in één van de gangen genaamd de liefdestunnel. Van tevoren was haar verteld dat ze 'te groot' was voor de rondleiding maar zij wilde van geen wijken weten en voelde zich gediscrimineerd. Tsja :-) De brandweer heeft haar moeten bevrijden met o.a. glijmiddelen. Terug naar Oudtshoorn ging ondanks de tegenwind behoorlijk snel. ' s avonds aan de bar wat gebabbeld met Zuid Afrikanen, Denen en een Engels stel die ook bij mij in de groep zaten van de adventure tour.

14 december – Oudtshoorn – Wilderness
Ik had 's morgens al het gevoel dat het een lange dag zou worden. Er was behoorlijk wat wind en die zou ik grotendeels van de dag tegen me hebben. Ik nam de alternatieve route van Vlieg&Fiets. Een mooie rit die deels over gravel ging. De stijgingen waren, zeker in het begin, geleidelijk en er was in de eerste helft van de rit weinig verkeer.  Door de wind schoot ik echter niet hard op. Op een bepaald gedeelte ging ik zelfs slechts 10 km per uur en halverwege de rit voelde ik het al behoorlijk in de benen. Ik reed door diverse rivierbeddingen die nu echter allemaal droog waren. Zo nu en dan weer struisvogels in de wei die me nieuwsgierig bekijken (en ik hun). Het laatste stuk van de gravelweg liep door de Paardepoortpas (527 meter), een soort kloof, heel mooi. Even daarna, na 42 km, weer asfalt onder mijn wielen en voor de eerste keer de wind in de rug. Ik vloog vooruit maar dit pleziertje duurde maar 10 km. Daarna weer wind tegen of in mijn flank en ik ging klimmen naar de Outniqua pas. De klim was ongeveer 3,5 km en bracht me op 800 meter hoogte met mooie vergezichten. Daarna circa 10 km dalen naar George. Het verkeer werd hier een stuk drukker en dit zou ook eigenlijk tot Wilderness zo blijven. Het laatste stukje naar Wilderness is nog flink klimmen en daarna weer dalen. Eindelijk weer de oceaan in zicht en het mooie strand van Wilderness. Het was nog even doorfietsen naar de hostel Fairy Knowe Backpackers. Maar morgen zou de rit dan ook weer wat korter zijn. 's avonds wat gebabbeld met een blanke Zuid-Afrikaan uit Johannesburg die nu woonachtig was op Mallorca en een Duitse dame uit Bremen. De Zuid Afrikaan was eigenlijk 'gevlucht' uit Zuid Afrika. Volgens hem zou het voor de blanken slechter worden in Zuid Afrika. Veel criminaliteit en veel extreme zwarten die alles (zoals ook in Zimbabwe is gebeurt) van de blanken willen afpakken. Hoe goed hij (en ik ook) de zwarten kan begrijpen is dit natuurlijk niet de oplossing.

15 december – Wilderness – Plettenbergbaai
' s morgens rond 8:00 vertrokken. 's avonds vertelde de Zuid Afrikaan dat ik de  volgende dag geen wind zou hebben omdat er een kou front over de kust trok. Het was bewolkt en hij leek gelijk te hebben. Ik had de eerste 20 km geen last van de wind en mijn rit ging over een gravel weg. De gravel was niet altijd van optimale kwaliteit en soms leek het meer op los zand dan op gravel. Een andere keer was de gravel meer een wasbord. De eerste 20 km was mooi en met veel lagunes en riet. Na de gravel leidde een steile helling me naar de N2. Op de helling wilde een groep Aziatische toeristen op de fiets me laten zien dat ze ook fietsen konden. Stoer haalden ze me in maar uiteindelijk was ik toch als eerste boven. Op de N2 was het een stuk drukker en tegenwind! Het was dus borrelpraat van de Zuid-Afrikaan gisteren. Die tegenwind zou ik de komende 20 km houden. Vanaf Buffelbaai meer klimmen maar ook minder tegenwind. De omgeving was een stuk groener en bosachtiger dan ik tot nu toe gewend was. Na Knysna moest ik flink klimmen. In het begin langs het golfterrein (lees Town ship) van Knysna. Daarna werd het terrein glooiend met veel dennenbomen. Het leek wel of ik in de Ardennen reed. Ook al omdat het lang niet zo warm was als ik gewend was en het bewolkt bleef. Het laatste stuk in Plettenbergbaai was verdomd pittig. Het was de eerste keer dat ik mijn kleinste versnelling moest aanspreken. Ingecheckt bij Amakaya Backpackers. 's avonds heerlijk gegeten bij 'Taste of Mozambique'. Een goed restaurant, wel wat duurder als normaal maar zeer goede kwaliteit. Goed eten, goede huiswijn en een goede bediening. 's avonds op tijd naar bed. De hele nacht regende het.

16 december – Plettenbergbaai
Ik had voor vandaag een rustdag gepland en dat kwam goed uit want 's morgens zag het er druilerig uit. De zoon van de eigenares zou me naar Monkeyland en het daarnaast gelegen Birds of Eden brengen. Monkeyland is een apenreservaat waar apen worden opgevangen die 'bevrijd' zijn uit dierentuinen, laboratoria etc. Niet alleen Afrikaanse apen maar ook uit Azië en Zuid-Amerika. Daarna door naar Birds of Eden. Een groot park met netten overspannen waar je honderden vogelsoorten kunt bewonderen. Mooi! Toen ik om 14:00 uur mijn wandeling door Birds of Eden had beëindigd begon het flink te regenen en de rest van de dag zou het ook niet meer stoppen. Terug naar het restaurant van Monkeyland waar ik mijn chauffeur wilde bellen. Tot mijn verrassing zag ik daar de eigenaar van de hostel zitten die een aantal andere gasten naar Monkeyland had gebracht. Mooi ik kon met hem mee terugrijden. In de hostel heerlijk bij het haardvuur gezeten. ' s avond weer heerlijk gegeten bij 'Taste of Mozambique'. Morgen zou het wat droger en warmer worden. Ik ben benieuwd en anders maar een dagje langer in Plettenbergbaai blijven.

17 december – Plettenbergbaai – Storms River Village
De hele nacht heeft het nog geregend en ook 's morgens was het nog steeds niet droog. Ik aarzelde of ik verder zou gaan. Maar Plettenbergbaai had ik ook wel gezien. Later dan normaal toch vertrokken omdat het leek op te klaren. Maar toen ik Plettenbergbaai uitreed toch nog veel regen en ik reed door de wolken. Toen ik echter naar zee was afgedaald zag het weer er meteen een stuk vriendelijker uit. Na 20 kilometer op de redelijk drukke N2 (met vluchtstrook) gereden te hebben gelukkig een afslag en ging ik verder over de 'oude' route richting Port Elizabeth.  Zo nu en dan flink klimmen en dalen maar wel over een fraaie weg door het Tsitiskamma National Park. De uitzichten waren mooi maar de weg was ook tamelijk gevaarlijk want er lagen nogal wat rotsblokken en stenen op de weg. Waarschijnlijk door de vele regen van de afgelopen 24 uur. Afdalen deed ik dan ook voorzichtig en ik hield de rotswand toch maar wat beter in de gaten dan normaal. Onderweg kwam ik weer een groep bavianen tegen. Het laatste stuk weer over de N2 waar ik zelfs over een mooie tolweg mocht rijden. Fietsers hoeven niets te betalen. Daarna over de Bloukransbrug. Normaal zou het uitzicht hier prachtig zijn denk ik maar ook nu reed ik weer door de wolken. Van de Bloukransbrug wordt gebunjeejumped. Hier kun je zelfs werelds hoogste jump doen namelijk 216 meter. Dit is niet aan mijn besteed maar je kunt er ook een kijkje gaan nemen en ik besloot om daar mijn lunch te gaan nuttigen. Toevallig brak ook het zonnetje even door en kon ik een aantal springers bekijken. Daarna door naar Storms River Village waar veel accomodatie is. Ingecheckt bij backpackers Hostel Tube´n Axe. Dit hostel werd geheel gerund door zwarten en dit had ik nog niet eerder meegemaakt. Meestal doen de zwarten alleen maar het 'vuile' werk zoals poetsen, afwassen etc. 's avonds was er natuurlijk weer een kampvuur maar ook een live band. Een goede sfeer en het werd dan ook een latertje.

18 december – Storms River Village – Jeffrey's Bay
Op tijd vertrokken want het zou vandaag een lange dag worden. Vlak bij Storms River Village was er de mogelijkheid om een grote boom, de Big Tree genaamd,  te bekijken. Helaas was het hek nog dicht dus die vlieger ging niet op. De eerste 40 km gingen rap want het was vrij vlak terrein. Bij Oude Bosch Farmstall een heerlijk stuk wortelentaart gegeten en daarna weer verder. Ik fietste door een landelijk gebied wat na mijn stop bij de Oude Bosch Farmstall een stuk heuvelachtiger werd met zo nu en dan stevige klimmen. Ook de wind begon meer toe te nemen en vooral vanaf zo'n 10 km voor Jeffrey's Bay begon die flink aan te trekken. Helaas in mijn nadeel. Maar goed ondertussen was ik de wind al gewend en ik was al blij dat ik er alleen maar de laatste 10 km echt last van had. Ingecheckt bij Jeffrey's Bay Packbackers. Ik vond het maar een rommelig hostel en de slaapzaal was overvol, mede doordat er ook nog een aantal gasten op matrassen lagen i.p.v in een bed. Dat was namelijk nog goedkoper. JB was een echte toeristenplaats met veel restaurants en bars. Maar niet echt mijn stijl moet ik zeggen. Dat gevoel had ik ook al in Plettenbergbaai. Totaal geen historie of cultuur. Volgens mij was het oudste gebouw van rond 1970 of zo. 's avonds verrassend goed gegeten in restaurant Fat Fish en ik werd bediend door ober Ferrari. Net zoals in de VS is het in Zuid Afrika normaal dat de ober zich aan je voorstelt. Je zult maar Ferrari heten en ik vroeg hem dan ook 'Ferrari like the car?' Het antwoord was bevestigend. In de hostel nog wat gedronken aan de bar en gebabbeld met de bardame Denise die eigenlijk uit Stuttgart kwam en hier voor een half jaar werkte.

19 december – Jeffrey's Bay – Port Elizabeth
Het zou weer een lange rit worden van over de 100 km. Rechtstreeks naar Port Elizabeth is zo'n 70 km maar ik nam nogal wat omwegen omdat ik weer de 'oude' weg naar PE nam en het laatste stuk weer naar de kust zou rijden. Gelukkig was er geen of nauwelijks wind. In het begin was de weg nog vlak maar daarna een flinke klim over de VanStadensrivierpas. Mooi landschap met veel Oostkaapse plantengroei zoals aloe en grote cactussen. Maar de route ging goed op en neer en daarom ging het niet erg hard. Daarna richting Sea View. Toen merkte ik pas hoe hoog ik zat want ik daalde aanzienlijk. In Sea View liggen mooie villa's maar ook een Town Ship. Onderweg probeerde een automobilist me staande te houden. Hij wilde me wat vragen. Tsja wat moet zo'n man me nu vragen flitste het door mijn hoofd. De weg ken ik waarschijnlijk nog minder dan hem. Daarom maar doorgereden want veiligheid voor alles. Er waren ook nog anderen waar hij zijn vraag kan stellen. Dat ik door reed werd me niet in dank afgenomen. Hij begon goed op me te schelden en ook toen hij daarna langs me reed hoorde ik hem in de auto bulderen. Na Sea View een mooie grotendeels vlakke weg door de duinen naar PE. Jammer genoeg ook hier slecht zicht door de bewolking die laag over de weg hing. Ik had gereserveerd bij Hostel Lungile Lodge en deze snel gevonden. Deze professionele hostel was een heel verschil met die van Jeffrey's Bay. 's avonds na het eten vrij vroeg naar bed gegaan.

20 december – Port Elizabeth
' s morgens na het ontbijt een paar tour operators gebeld die me een excursie naar Addo Elephant National Park konden verzorgen. Maar volgens hun was het niet druk en omdat ik maar alleen was werd een tour lastig. Mijn naam werd opgeschreven en ze zouden me terugbellen als meerdere mensen zich zouden aanmelden. Omdat het weer begon te regenen een bezoekje gebracht aan het museum en oceanium van PE. Hier veel informatie over o.a. het kustleven en het leven in zee. Hier heb ik zo'n 4 uurtjes rondgebracht. Daarna de 'oude' stad van PE gaan bekijken. Er waren wel een aantal oudere gebouwen. Het viel me op dat ik één van de weinige blanken was in dit gebied. Volgens de Lonely Planet was het er ook niet helemaal safe. En hier zat wel wat in. 's avonds zouden ze me her niet tegenkomen. Terug in de hostel kennis gemaakt met een Schotse die ook al vrijwilligerswerk had gedaan in Namibië en Zuid Afrika. 'Normale' toeristen kom je nauwelijks tegen hier :-). 's avonds gegeten bij Coco la Mere. Niet slecht maar ik had beter gegeten tijdens mijn reis. 's avonds in mijn hostel aan de bar o.a. gesproken met de vriendelijke receptionist en verteld dat het lastig was om een excursie naar Addo te boeken. Hij wist raad en belde meteen met een touroperator. Via de hostel kon ik namelijk ook een excursie boeken en dat wist ik niet. Wat reclame voor hun zelf maken zou niet slecht zijn. De touroperator was niet meer te bereiken maar als ik me 's morgens om 8 bij de receptie zou melden dan kwam het volgens hem wel in orde. Ondertussen kwam een Duitse kamergenoot juist terug van zo'n excursie. Het was super geweest en hij liet me geweldige foto's zien. Verder die avond nog lang gebabbeld met een andere Duitser die veel in Zuid Amerika had gereisd.

21 december – Port Elizabeth
's morgens op tijd opgestaan en bij de receptie navraag gedaan of ik nog mee kon doen met de excursie. Er werd snel voor me gebeld en er was nog plaats. Om 9 uur zou ik opgepikt worden en de excursie zou tot circa 22:00 uur duren. De prijs zo'n 1200 rand incl. drinken, lunch en diner. Iets na negenen werd ik opgepikt door mijn gids Peter van Schotia game drive. We moesten nog een aantal andere oppikken en dan gingen we op weg. Allereerst naar Addo waar we veel dieren tegenkwamen o.a. olifanten maar ook zebra's, wrattenzwijnen en vele soorten antilopen. Na de lunch gingen we in een open wagen rijden op het terrein van Schotia. Het is zeg maar eelen soort Beekse Bergen alleen dan vele malen groter en de dieren moeten zich zelf bedruipen. Die middag zagen we o.a. leeuwen, giraffen, wrattenzwijnen, wildebeesten, neushoorns. Toch wel vreemd om meter van een leeuw te staan in een open wagen. Daarna een goed en uitgebreid diner waarna we nog een korte nachtelijke rit deden waar we o.a een grazend nijlpaard zagen. Al met al een dagje wat ik niet graag gemist zou willen hebben. 's avonds in de hostel bar nog wat gebabbeld met een aantal Filippijnen die werkten in PE. Weer eens wat anders dan toeristen.

22 december – Port Elizabeth
Om 10:00 uitgecheckt bij het Back Packers Hostel en weer ingecheckt bij hotel Kelway wat vlak erbij lag. Mijn laatste nacht was namelijk onderdeel van de Vlieg&Fiets boeking. Gelukkig was het geen probleem dat ik al zo vroeg kwam en de kamer was al gereed. Daarna op zoek naar een doos voor mijn fiets en tot mijn grote verrassing er snel een gevonden bij Action Cycles wat vlakbij het vliegveld ligt. Bij het vliegveld een verbaasde taxichauffeur gecharterd die me samen met fiets en fietsdoos heeft afgezet bij het hotel. Daarna de fiets ingepakt en nog een paar uurtjes naar het strand gegaan.